Ewangelia na święto Wniebowzięcia Najświętszej Panny Maryi.

Łk 10, 28-42 I stało się, gdy szli, a on wszedł do niejakiego miasteczka, a niewiasta niektóra, imieniem Marta, przyjęła go do domu swego. A ta miała siostrę, imieniem Marią, która też siedząc u nóg Pańskich, słuchała słowa jego. Ale Marta pieczołowała się około rozmaitej posługi. Która stanęła i rzekła: Panie! niedbasz ty, iż siostra moja opuściła mię, żebym sama posługowała? Rzeczże jéj tedy, aby mi pomogła. A odpowiadając, rzekł jéj Pan: Marto, Marto! troszczysz się i frasujesz około bardzo wiela: Ale jednego potrzeba. Maria najlepszą cząstkę obrała, która od niej odjętą nie będzie.

Homilia księdza Jakuba Wujka TJ

Dzisiaj Królowa stanęła na prawicy Syna, wszędzie królującego, jako złotogłowiem nieskażoności i nieśmiertelności obleczona, nie iżby według duszy tylko, a bez ciała stanęła, ale iż obleczone jest święte Jej ciało nieskalane skażeniem ziemskim a nieśmiertelnością. Dzisiaj Panna przeczysta, która żadnymi ziemskimi żądzami nie jest pokalana, ale niebieskimi myślami wychowana, nie w ziemię się też obróciła, ale, będąc jako żywym niebem, w niebieskich przybytkach jest postawiona. Bo jako miało być skażone ono święte ciało, które z siebie prawy żywot wszystkim wydało? Bo acz prawdziwie umarła, jako córka Adama starego, ale, jako Matka Boga żywiącego, chwalebnie jest do Niego przeniesiona. Ewa, która na poduszczenie szatana zezwoliła, boleścią rodzenia i sentencją śmierci była potępiona i w piekielnych przybytkach postawiona, ale Ta prawdziwie błogosławiona, która słowu Bożemu ucha nakłoniła i łaską Ducha Świętego była napełniona, i przez archanielskie pozdrowienie bez rozkoszy cielesnych i bez męża poczęła, i bez boleści cielesnych porodziła Syna Bożego, i wszystka się Bogu poświęciła, jako miała być pożarta od śmierci? Jako skażeniu miało być poddane ono ciało, które żywot wszystkim porodziło?

Iż tę ewangelię, która o Pannie Najświętszej żadnej wzmianki nie ma, Kościół na to święto postanowił, tedyć nie miał względu na te białogłowy, które tu wspomina ewangelista święty, ale na sprawy ich, które daleko doskonalej wypełniała Panna błogosławiona, ponieważ obój żywot tak pracowity, który figuruje Marta, jako i bogobojny, który figuruje Magdalena, daleko zupełniej zachowywała i wyraziła w sobie. Albowiem jeśli Marta stąd jest chwały godna, że Pana naszego przyjęła do domu swego, a iż mu z pilnością służyła, tedyć daleko więcej będzie chwały godna Ta Najświętsza Panna Matka Boża, która Go przyjęła nie do kamienicy, nie do jakiego prostego domu, ale do przeczystego a łaski pełnego żywota swego, która nie na kilka dni dała Mu gospodę, ale przez dziewięć miesięcy nosiła Go w swem panieńskim ciele, która Go nie raz, ani kilku prostemi potrawami nakarmiła albo napoiła, jako Marta, ale własnymi piersiami wychowała, nie przez kilka dni służyła, ale wszystek swój czas strawiła na posłudze Jego.

Także i Maria, siostra Marty, stąd jest zalecona, że siedziała u nóg Pana Jezusa i słuchała słowa Jego i tak obrała najlepszą cząstkę. Ale któż więcej siedział u nóg Pana Jezusa, jako Matka Jego? Albowiem Ta, będąc Matką Bożą, wyznała się być najniższą sługą Jego. Kto kiedy pilniej słuchał słowa Jego, jako Ona, gdyż przeto nazwana jest błogosławioną, że słowom Pańskim uwierzyła. Na koniec kto kiedy obrał lepszą cząstkę jako ona? Albowiem obrała mieszkać w domu Pańskim raczej, niźli w przybytkach grzesznych ludzi. Przetoż teraz mieszka w chwale Syna swego i napełniona jest weselem niebieskim. Jezeliż tedy Maria, siostra Marty, dla swej sprawy godna jest chwały, daleko iście Maryja, Matka Boża, dla swych osobnych spraw i cnót godna jest wiecznej chwały.

Modlitwa

Módlmy się. Wszechmogący, wieczny Boże, Ty wziąłeś do niebieskiej chwały ciało i duszę Niepokalanej Dziewicy Maryi, Matki Twego Syna; spraw, prosimy Cię, abyśmy zwracając się nieustannie ku sprawom niebieskim wysłużyli sobie udział w Jej chwale. Przez tegoż Pana naszego Jezusa Chrystusa, Syna Twojego, który z Tobą żyje i króluje w jedności tegoż Ducha Świętego Bóg przez wszystkie wieki wieków. Amen.