Ewangelia na pierwszą Niedzielę po Epifanii.

Łk. 2, 42-52 Gdy Jezus miał lat dwanaście, udali się do Jerozolimy według zwyczaju onego święta. A po upływie dni, gdy wracali, zostało Dziecię Jezus w Jerozolimie, a nie wiedzieli o tym rodzice Jego. I mniemając, że jest On w gromadzie, uszli dzień drogi i szukali Go między krewnymi i znajomymi. A nie znalazłszy, wrócili do Jerozolimy, szukając Go. I stało się, że po upływie dni trzech znaleźli Go w świątyni, siedzącego wpośród doktorów, słuchającego ich i zadającego im pytania. A zdumiewali się wszyscy, którzy Go słuchali, nad rozumem i nad odpowiedziami Jego. I ujrzawszy Go zdziwili się. I rzekła doń Matka Jego: «Synu, cóżeś to nam uczynił? Oto ojciec Twój i ja, bolejąc, szukaliśmy Ciebie». I rzekł do nich: «Cóż jest, żeście mnie szukali? Czy nie wiedzieliście, że w tym, co jest Ojca mego być winienem?» Lecz oni nie zrozumieli tych słów, które im mówił. I udał się z nimi, i przyszedł do Nazaretu, a był im poddany. A Matka jego wszystkie te słowa zachowywała w sercu swoim. Jezus zaś wzrastał w mądrości i latach, i w łasce u Boga i u ludzi.

Homilia księdza Jakuba Wujka TJ

Nakoniec, jeśli kto przez jakie odszczepieństwo stracił Pana Jezusa i łaskę Jego, niechajże pilnie szuka Pana swego, bez którego nic nie jest ani może. Ale to niechaj wie, żeć go nigdzie nie znajdzie, jeno w powszechnym Kościele, gdzie jest prawe Jeruzalem, to jest jedność, zgoda i widzenie pokoju. A nie inaczej go znajdzie, jeno między doktory, to jest w zdrowym rozumieniu Pisma Św. Wedle zgodnego starożytnego a powszechnego wykładu Ojców i Doktorów św. Niechajże go nie szuka u tych, którzy wołają: Owo tu jest Chrystus¹, owo jest na puszczy w Rakowie, owo jest w zamknięciu albo w kamienicy. O których nas sam Pan Chrystus przestrzegać raczył, abyśmy im nie wierzyli a nie wychodzili do nich.

Niech nie słucha tych, którzy każdemu wolność daje rozumieć i wykładać Pismo Św., powiadając, że jest jasne i łatwe każdemu, gdyż to jawnie słyszysz, iż ani Józef, ani Matka Jego nie rozumieli tych jasnych słów Jego. A nigdy się nie ważyła o wierze mówić albo dysputować (jako dziś te wszetecznice, co się to ewangeliczkami zowią), chociaż była pełna łaski i Ducha Św., jeno tylko zachowała pilnie one wszystkie słowa w sercu swoim.

Ale nadewszystko tego się wszyscy nauczmy, co tu Pan Jezus Matce swej odpowiedział. Azasz, prawi, nie wiecie, że ja tego pilnować i to czynić muszę, co jest wolą i rozkazem Boga, Ojca mego? Toć jest cel i koniec wszystkich spraw ludzi chrześcijańskich, ku któremu je ściągać mają, aby się tem najwięcej zajmowali, co jest wolą i rozkazem Pana Boga swego, szukając najpierwej i nadewszystko królestwa Bożego i sprawiedliwości jego,a czyniąc, wszystko cokolwiek czynią, na cześć i chwałę jego. A tak, gdy tobie czart, albo świat, albo ciało, albo przyjaciele do służby Bożej przeszkadzają, odpowiedz im tak: Dajcie wy mi pokój, boć ja muszę pilnować tego, co jest wolą i rozkazem Boga, Ojca mego. Bo kto miłuje ten nędzny świat, w tym nie ma miłości Boga. Kto miłuje ojca albo matkę więcej niźli mnie, mówi Pan, ten mię nie jest godzien. A toż też jest pewna, iż nie każdy, który mówi: Panie, Panie! wnijdzie do królestwa niebieskiego, jeno ten który czyni wolę Boga Ojca swego.

Modlitwa

Módlmy się. Panie Jezu Chryste, Tyś w posłuszeństwie Maryi i Józefowi, życie rodzinne niewysłowionymi cnotami uświęcił, spraw za ich obojga przyczyną, abyśmy przykład z tej świętej Rodziny brali i zarazem z Nią na wieki przebywać mogli. Który żyjesz i królujesz z Bogiem Ojcem w jedności Ducha Świętego Bóg przez wszystkie wieki wieków. Amen.