Ewangelia na 2. Niedzielę Adwentu

Mt 11 2-10 Onego czasu: Jan usłyszawszy w więzieniu o dziełach Chrystusowych wysłał dwóch uczniów swoich i powiedział Mu: «Tyś jest, który masz przyjść, czy też innego czekamy?» A odpowiadając, Jezus rzekł im: «Idźcie, oznajmijcie Janowi, coście ślyszeli i widzieli. Ślepi widzą, chromi chodzą, trędowaci są oczyszczeni, głusi słyszą, umarli zmartwychwstają, ubogim głoszona jest Ewangelia, a błogosławiony, który się ze mnie nie zgorszy». A gdy oni odeszli, począł Jezus mówić do rzesz o Janie: «Coście wyszli widzieć na pustyni? Trzcinę chwiejącą się od wiatru? Ale coście wyszli widzieć? Czy człowieka w miękkie szaty obleczonego? Oto ci, którzy w miękkie szaty się przyodziewają, w domach królewskich są. Ale coście wyszli widzieć? Proroka? Oto Wam powiadam: I więcej niż proroka. Ten jest bowiem, o którym napisano: oto posyłam anioła mego przed obliczem twoim, który przygotuje drogę twą przed tobą».

Homilia księdza Jakuba Wujka TJ

Słyszeliśmy poselstwo, słuchajmyż odpowiedzi. W onej godzinie powiada św. Łukasz, uzdrowił Pan Jezus wiele ludzi od rozmaitych niemocy i od duchów nieczystych, i wiele ślepych oświecił, i odpowiadając rzekł do nich: Idźcie prawi, a odnieście to Janowi, coście słyszeli i coście widzieli: Iż ślepi widzą, chromi chodzą, trędowaci są oczyszczeni, głusi słyszą, umarli wstają, a ubodzy przyjmują wesołe poselstwo Ewangelii świętej, a błogosławiony jest ten, który się nie pogorszy ze mnie. Jakoby rzekł Pan Chrystus: Wspomnijcie jedno sobie, co Izajasz prorokował o tym, który miał przyjść. Oto, prawi, Bóg wasz przyjdzie, sam przyjdzie w swej osobie i zbawi was. Tedy będą oczy ślepych i uszy głuchych otworzone; tedy chromy będzie skakał jako jeleń, a język niemych na chwałę Boża będzie rozwiązany. I na drugim miejscu mówił: Duch Boży nade mną, posłał mię, abym Ewangelię opowiadał etc.

Uczmyż się tu, bracia najmilejsi, przykładem Pana Zbawiciela swego raczej skutkiem i rzeczą pokazywać co jesteśmy, aniżeli słowy. Bo oto Pan Chrystus nie odpowiedział, żem ja jest ten, o którym się pytacie, ale się na uczynki referował. Jako i ondzie, gdy go żydowie pytali: Jeśliś ty jest Chrystus, powiedzże nam jawnie?¹ Odpowiedział: Uczynki albo cuda, które ja czynię w imię Ojca mego, te świadectwo wydają o mnie. Także i Paweł czynił i insi apostołowie. Przeciwnym obyczajem fałszywi Chrystusowie i zdradliwi apostołowie czynili i dziś jeszcze czynią, którzy się jedno sami zalecają, i to tylko słowy, ani uczynkami, ani cudami żadnymi. Zowią się Eljaszami, sługami słowa, a nie uczynków, reformatorami i naprawcami Kościoła Bożego, którzy mieli wszystkie błędy wyczyścić i naprawić Kościół Boży i przywieść wszystkich ku onej pierwszej doskonałości i szczerości Ewangelii św. Pojrzyjże jedno na ich uczynki i sprawy, a obacz, jeśli te obietnice spełnili, a jeśli ci, którzy ich słuchają, są teraz daleko lepsi, miłosierniejsi, nabożniejsi, pokorniejsi, wstrzemięźliwsi, niźli pierwiej byli w papiestwie, jeśli więksi wzgardziciele świat, miłośnicy wszelakiej czystości, postów i umartwienia ciała swego i pożądliwości jego, jeśli spokojniejsi a posłuszniejsi zwierzchniemu urzędowi, niźli byli pierwiej. A jeśli niezbożność zamiast nabożeństwa, jeśli zamiast czystości swawolę a rozpustę cielesną i nierządne małżeństwa, jeśli zamiast pokory i cichości hardość i pychę nieznośną a jad i nienawiść przeciw Kościołowi; jeśli zamiast postów i wstrzemięźliwości obżarstwo, pijaństwo na każdy czas bez brakowania pokarmów; jeśli okrucieństwo zamiast miłosierdzia, jeśli zamiast wzgardy tego świata – większą chciwość i łakomstwo, jeśli zamiast pokoju – wojny i rozruchy, jeśli zamiast posłuszeństw – bunty i sedycje przeciw urzędowi tak duchownemu jak i świeckiemu w nich obaczysz. Wiedzże o ty, żeć to fałszywi prorocy, którzy obiecywali to, czego nigdy dowieść ani ziścić nie mogli.

Modlitwa

Módlmy się. Pobudź, Panie, serca nasze do gotowania dróg Jednorodzonemu Synowi Twemu, abyśmy dzięki Jego przyjściu duszą mogli Ci służyć oczyszczoną duszą. Który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg przez wszystkie wieki wieków. R. Amen.