Ewangelia na 6. Niedzielę po Epifanii

Mt 13, 31-35 Onego czasu: Powiedział Jezus rzeszom tę przypowieść: «Podobne jest Królestwo Niebieskie ziarnu gorczycznemu, które wziąwszy człowiek posiał na roli swojej. Acz najmniejsze ze wszystkiego nasienia, gdy jednak wzrośnie, jest większe od wszystkich krzewów. Staje się drzewem, tak że ptaki niebieskie nadlatują i mieszkają w gałęziach jego». Inną przypowieść powiedział im: «Podobne jest Królestwo Niebieskie do kwasu, który wziąwszy skryła niewiasta w trzy miary mąki, aż zakwasiło się wszystko». To wszystko mówił Jezus do rzesz w przypowieściach, a bez przypowieści nie mówił do nich. Aby się wypełniło, co jest powiedziane przez Proroka, mówiącego: «Otworzę usta moje w przypowieściach. Wypowiadać będę rzeczy skryte od założenia świata».

Homilia księdza Jakuba Wujka TJ

Przez Królestwo Niebieskie, podobne ziarnu gorczycznemu, Ojcowie święci i Nauczyciele kościelni rozumieją albo samego Chrystusa Pana, albo naukę świętej Ewangelii, albo Kościół, założony przez Pana Jezusa, albo wreszcie wiernego człowieka w szczególności. Albowiem jak ziarno gorczyczne, choć jest bardzo małe, ale gdy wsiane w ziemię urośnie, przewyższa inne krzewy i (zwłaszcza w krajach gorących) staje się drzewem, na którego gałęziach ptaki mieszkanie obierają: tak również i Pan Jezus zdawał się być naprzód ubogim, nieznanym i wzgardzonym; lecz gdy po śmierci krzyżowej i żałosnym pogrzebie, chwalebnie zmartwychwstał, urósł jakby drzewo wielkie, stał się w obliczu świata większym na wszystkich proroków i Świętych, rozłożył gałęzie swoje, to jest Apostołów, biskupów i kapłanów, na całą ziemię aby na nauce przez nich głoszonej oparli się ludzie, przyrównani ptakom dla swej niestateczności i dla swych pożądliwości, od których zabezpieczyć i umocnić potrafi tylko Chrystus i łaska święta.

Po drugie, nauka Ewangelii Chrystusowej słusznie także przyrównana jest do ziarna gorczycznego. Bo jak ono w porównaniu do innych nasion maluczkie jest, tak też i ona ludziom pysznym i uznającym tylko mądrość i naukę świecką, zdawała się czymś lichem i godnem lekceważenia; opowiadała bowiem o Bogu ukrzyżowanym, a do tego głosili ją nie uczeni mędrcy, nie wymowni filozofowie, lecz ubodzy prostacy słowami wcale nieozdobnymi. Nadto, jak gorczyca ma moc nie tylko w rośnieniu, o czem tu Pan Jezus wspomina, lecz i w smaku i w użyciu, gdy ziarno zetrzesz lub zgryziesz: wówczas i łzy wyciska i żołądek grzeje i inne dobre skutki sprawuje; tak również moc nauki Chrystusowej wtedy dopiero daje się uczuć, gdy ją kto dobrze zetrze albo zżuje przez pilne rozmyślanie i rozważanie w sercu. Wówczas serce, zapalone i skruszone miłością Bożą, obfite łzy wylewa, od złych żądz się oczyszcza i w dobrem umacnia, czego mamy przykład w Piotrze, Magdalenie i tylu innych. Jak gorczyca wielce jest zdrowa ciału i pomocna nie jednej chorobie, tak nauka świętej Ewangelii dla zdrowia duszy jest konieczna i każdą jej niemoc uleczyć zdolna. Wreszcie jak inne nasiona tylko w liście i zioła wyrastają, a gorczyca w drzewko, tak nauka Ewangelii nie w trawę wyrosłą lecz w wielkie drzewo, które się bardzo wkorzeniło i konarami cały świat ogarnęło. Na tem drzewie mieszkają ptacy niebiescy, to jest ludzie, którzy porzuciwszy grzeszne, ziemskie upodobania, tęsknią dorzeczy Bożych i niebieskich i których obcowanie, jak mówił Paweł święty, jest w niebie.

Po trzecie i Kościół Chrystusa podobny jest ziarnku gorczycznemu. BO i ten na początku, gdy go zakładano był mały i wzgardzony, a przecież wyrósł w drzewo wielkie i stał się wysokim i rozłożystym i napełnił wszystek okrąg ziemi, rozciągnął swe gałęzie od morza do morza i zakryć go nikt nie zdoła. Jest on aj góra wysoka, którą każdy widzi i nie może Jej nie widzieć. O tej górze prorokował dawno Izajasz: I będzie zgotowana góra domu Pańskiego na wierzchu gór i wywyższy się nad pagórki, a popłyną do niej wszyscy narodowie i rzekną: chodźcie, a wstąpmy na górę Pańską i do domu Boga.. a nauczy nas dróg swoich i będziemy chodzić ścieżkami Jego (Iz 2, 2). Jest on jeszcze jak miasto, o którem mówi Pan Jezus: Nie może się miasto zakryć na górze osadzone (Mt 5, 14). Takim drzewem, taką górą, takiem miastem, widocznem dla wszystkich jest nasz Kościół święty rzymsko-katolicki, od samego Chrystusa idący i po wszystkim świecie rozszerzony.

Na koniec, według wykładu św. Hieronima, każdy wierny w szczególności podobny jest ziarnu gorczycznemu. Chrześcijanin bowiem słuchający pilnie i nabożnem sercem kazań i nauk świętej Ewangelii, Boskie nasienie w serce swoje, jakby w dobrą ziemię, przyjmuje, ogrzewa ciepłem i wilgotnością wiary. Nasienie to, przyjęte do duszy, wyrasta we wszelkie uczynki dobre, na które patrząc inni ludzie, budują się z tego, porzucają własne grzechy, nawracają się i chwalą Pana Boga; aniołowie zaś niebiescy wielkiego doznają uweselenia.

Modlitwa

Módlmy się. Spraw, prosimy Cię, wszechmogący Boże, abyśmy stale rozważając prawdy duchowe, słowem i czynem spełniali to, co się Tobie podoba. Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, Syna Twojego, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg przez wszystkie wieki wieków. Amen.