℣. Pobłogosław, ojcze.
Błogosławieństwo. Czytanie Ewangelii niech będzie nam zbawieniem i obroną. Amen.

Lekcja 1
Czytanie Ewangelii świętej według Mateusza
Mt 23:1-12

Onego czasu rzekł Jezus do rzesz i do uczniów swoich, mówiąc: «Na stolicy Mojżeszowej zasiedli uczeni w Piśmie i faryzeusze. Wszystko tedy, cokolwiek by wam powiedzieli, zachowujcie i czyńcie, ale według uczynków ich nie postępujcie: mówią bowiem, a nie czynią. Bo wiążą ciężkie i nieznośne brzemiona i nakładają na barki ludzkie, a palcem swym nie chcą ich ruszyć. Wszystkie też sprawy swe czynią, aby byli widziani od ludzi. Powiększają bowiem filakterie swe i wydłużają kraj szat swoich. Chętnie też zajmują pierwsze miejsca na ucztach i w synagogach, a lubią pozdrowienia na rynku i aby ich ludzie Rabbi nazywali. Wy zaś nie chciejcie, by was nazywano nauczycielami, albowiem jeden jest Nauczyciel wasz, a wy wszyscy braćmi jesteście. Ani ojcem nie nazywajcie nikogo na ziemi, jeden jest bowiem Ojciec wasz, który jest w niebiesiech. Ani się nie nazywajcie nauczycielami, jeden jest bowiem Nauczyciel wasz, Chrystus. Kto większy między wami, sługą waszym będzie. A kto by się wywyższał, będzie poniżony, a kto by się uniżał, wywyższony będzie».

Homilia świętego Hieronima, Kapłana
Księga 4. Komentarza, do rozdz. 23. Ewangelii wg św. Mateusza
Któż łagodniejszy, któż bardziej łaskawy od Pana? Wystawiany jest na próbę przez faryzeuszy, kruszą się ich zasadzki i według słów Psalmisty: Strzałami dziecinnymi stały się ich razy, a mimo to ze względu na ich kapłaństwo i godność imienia zachęca ludy, aby się im poddały, biorąc pod uwagę nie uczynki, ale naukę. W słowach zaś: Na stolicy Mojżeszowej zasiedli uczeni w Piśmie i faryzeusze, przez „stolicę” ukazuje naukę Prawa, więc i tam, gdzie jest powiedziane w psalmie: Nie zasiada na stolicy zarazy oraz: stolice, czyli ławy sprzedawców gołębi poprzewracał, powinniśmy przyjąć „stolicę” jako naukę.
℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. Gdy Jakub wyszedł z ziemi swojej, ujrzał chwałę Boga i rzekł: O jak straszne jest to miejsce!
* Nie jest to nic innego, jak dom Boga i brama do nieba!
℣. Prawdziwie Pan jest na tym miejscu, a ja nie wiedziałem.
℟. Nie jest to nic innego, jak dom Boga i brama do nieba!

℣. Pobłogosław, ojcze.
Błogosławieństwo. Pomoc Boża niech będzie z nami zawsze. Amen.

Lekcja 2
Bo wiążą ciężkie i nieznośne brzemiona i nakładają na barki ludzkie, a palcem swym nie chcą ich ruszyć. To, ogólnie rzecz biorąc, przeciwko wszelkim nauczycielom, którzy wydają wielkie polecenia, a nie czynią nawet mało. Należy też zauważyć, że i barki, i palec, i brzemiona, i więzy, których się używa do skrępowania owych brzemion, należy rozumieć w sposób duchowy. Wszystkie też sprawy swe czynią, aby byli widziani od ludzi. Kto przeto tak czyni cokolwiek, aby był widziany od ludzi, uczonym jest w Piśmie i faryzeuszem.
℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. Jeżeli Pan, Bóg mój, będzie ze mną podczas tej drogi, którą ja idę, i będzie mnie strzec, jeżeli da mi chleb do jedzenia i ubranie do okrycia się, i jeżeli wrócę szczęśliwie:
* Pan będzie moją ucieczką, a ten kamień znakiem.
℣. Wstawszy więc rano, Jakub wziął ów kamień, który podłożył sobie pod głowę, postawił go na znak i rozlał na jego wierzchu oliwę, mówiąc: Pan.
℟. Pan będzie moją ucieczką, a ten kamień znakiem.

℣. Pobłogosław, ojcze.
Błogosławieństwo. Niech Król Aniołów zaprowadzi swój lud do królestwa na wysokości. Amen.

Lekcja 3
Powiększają bowiem filakterie swe i wydłużają kraj szat swoich. Chętnie też zajmują pierwsze miejsca na ucztach i w synagogach, a lubią pozdrowienia na rynku i aby ich ludzie „Rabbi” nazywali. Biada nam nieszczęsnym, na których przeszły błędy faryzeuszy. Pan, kiedy dawał przez Mojżesza przykazania Prawa, na koniec dodał: Przywiążesz je do twojej ręki i będą stale przed twymi oczyma, a takie jest tego znaczenie: Moje przykazania niech będą w twojej ręce, aby uczynkiem były wypełnione; niech będą przed twymi oczyma, abyś je dniem i nocą rozważał. Faryzeusze, źle to rozumiejąc, pisali na pergaminach dekalog Mojżesza, to jest dziesięć słów Prawa, zwijali je i wiążąc na czole, czynili jakby wieniec na głowie, aby się zawsze poruszały przed oczyma.
℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. Pan będzie moim Bogiem. Ten zaś kamień, który postawiłem na znak nazwany będzie domem Boga. Ze wszystkiego, co dasz mi,
* Będę Ci składał dziesięciny i ofiary pokojowe.
℣. Jeżeli wrócę szczęśliwie do domu ojca mojego.
℟. Będę Ci składał dziesięciny i ofiary pokojowe.
℣. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
℟. Będę Ci składał dziesięciny i ofiary pokojowe.

Modlitwy {Wotywa}
℣. Panie, wysłuchaj modlitwy mojej.
℟. A wołanie moje niech do Ciebie przyjdzie.
Módlmy się.
Racz, prosimy Cię, Panie, z dobroci swej utwierdzić nas w zachowaniu tego świętego postu, abyśmy wypełnili to, czego nas nauczyłeś swym przykładem.
Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna: który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg, przez wszystkie wieki wieków.
℟. Amen.