℣. Pobłogosław, ojcze.
Błogosławieństwo. Czytanie Ewangelii niech będzie nam zbawieniem i obroną. Amen.

Lekcja 1
Czytanie Ewangelii świętej według Łukasza
Łk 4:23-30

Onego czasu rzekł Jezus do faryzeuszów: «Pewnie mi powiecie ową przypowieść: „Lekarzu, ulecz samego siebie”. Jako wielkie rzeczy, słyszeliśmy, żeś czynił w Kafarnaum, uczyńże też i tu, w ojczyźnie swojej».
I rzekł: «Zaprawdę powiadam wam, że żaden prorok nie jest mile przyjęty w ojczyźnie swojej. Prawdziwie powiadam wam, że choć wiele wdów było w Izraelu za czasów Eliasza, gdy niebo się zamknęło na lat trzy i sześć miesięcy, i był głód wielki na całej ziemi, do żadnej z nich nie był posłany Eliasz, jeno do owdowiałej niewiasty w Sarepcie sydońskiej. I wielu było trędowatych w Izraelu za Elizeusza proroka, ale żaden z nich nie był oczyszczony, jeno Naaman Syryjczyk».
A słysząc to, wszyscy w synagodze zapałali gniewem. I powstali, i wyrzucili Go poza miasto, i wywiedli Go na szczyt góry, na której miasto ich było wzniesione, aby Go strącić. A On przeszedłszy pośród nich, oddalił się.

Homilia świętego Ambrożego, Biskupa
Księga 4. na rozdz. 4. Ewangelii wg św. Łukasza, w 2. połowie
Niemała objawia się tu zazdrość, która zapominając o należnej współobywatelom miłości, obraca ją w srogą nienawiść. Zarazem z postępowania i słów Pana widać, iż daremnie oczekujesz pomocy Boskiego miłosierdzia, jeśli zazdrościsz komu owoców jego cnoty. Pan bowiem gardzi zazdrosnym i od tych, którzy dobrodziejstwa Boże w innych prześladują, odwraca cuda swej potęgi. W postępowaniu Pana jako człowieka objawia się Jego Bóstwo, a to, co w Nim jest dla nas niewidzialne, przez to, co widzialne, się ukazuje.
℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. Weźcie stąd ze sobą dary i udajcie się do władcy tej ziemi, a gdy go znajdziecie, pokłońcie się przed nim do ziemi.
* A Bóg mój niechaj sprawi, aby się zlitował nad wami i puścił wolno owego brata waszego i tego, którego trzyma w okowach.
℣. Weźcie, co jest najlepsze z owoców ziemi do waszych naczyń, i zanieście owemu człowiekowi w darze.
℟. A Bóg mój niechaj sprawi, aby się zlitował nad wami i puścił wolno owego brata waszego i tego, którego trzyma w okowach.

℣. Pobłogosław, ojcze.
Błogosławieństwo. Pomoc Boża niech będzie z nami zawsze. Amen.

Lekcja 2
Nie na darmo więc Zbawiciel usprawiedliwia się, iż żadnych cudów nie czynił w swej ojczyźnie, aby przypadkiem ktoś z nas nie myślał, że swą ojczyznę mało winien kochać. Nie mógł bowiem Ten nie kochać swych współobywateli, który kochał wszystkich, lecz właśnie oni przez swą zazdrość wyzbyli się miłości swej ojczyzny. Prawdziwie powiadam wam, że wiele wdów było za dni Eliasza. Nie żeby to były dni Eliasza, lecz iż Eliasz w nich działał albo że sprawiał dzień tym, którzy w jego dziełach widzieli światło łaski duchowej i nawracali się do Pana. Toteż otwierało się niebo dla tych, którzy widzieli wieczne i Boże tajemnice; zamykało się zaś w czasie głodu, gdy nie było pełnej znajomości Boga. Lecz o tym obszerniej mówiłem, pisząc o wdowach.
℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. Czy to ten brat wasz najmłodszy, o którym mi mówiliście? Oby Bóg się zmiłował nad tobą, mój synu.
* Odszedł więc Józef pośpiesznie do domu i tam się rozpłakał, gdyż łzy nabiegły mu do oczu i nie mógł nad sobą zapanować.
℣. A gdy Józef podniósł oczy, ujrzał stojącego przed sobą Beniamina i ogarnęło go wielkie wzruszenie na widok brata swego.
℟. Odszedł więc Józef pośpiesznie do domu i tam się rozpłakał, gdyż łzy nabiegły mu do oczu i nie mógł nad sobą zapanować.

℣. Pobłogosław, ojcze.
Błogosławieństwo. Niech Król Aniołów zaprowadzi swój lud do królestwa na wysokości. Amen.

Lekcja 3
I wielu było trędowatych w Izraelu za Elizeusza Proroka, ale żaden z nich nie był oczyszczony, jeno Naaman Syryjczyk. Jasne, iż te zbawienne słowa Pana są dla nas nauką i zachętą do gorliwego oddawania czci Bogu i że nikt zdrowia nie odzyska i choroby trądu ze swego ciała się nie pozbędzie, jeśli o to z pobożną gorliwością się nie stara. Albowiem nie śpiącym dobrodziejstwa Boże są udzielane, ale tym, którzy czuwają. Powiedzieliśmy w innej księdze, iż owa wdowa, do której Eliasz był skierowany, uprzednio była podana jako figura Kościoła. Lud żydowski dał początek Kościołowi, aby złączył się z nim ów lud z obcych zebrany. Lud ten przedtem trędowaty, lud poprzednio splamiony (zanim otrzymał chrzest mistyczny w rzece), po przyjęciu chrztu, obmyty z plam ciała i ducha, już nie był trędowatym, lecz stał się nieskalaną dziewicą, bez zmarszczki.
℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. Rzekł Józef jedenastu braciom swoim: Ja jestem Józef, którego sprzedaliście do Egiptu. Czy jeszcze żyje nasz sędziwy ojciec, o którym mi mówiliście?
* Idźcie i sprowadźcie go do mnie, aby mógł żyć dalej.
℣. Oto już dwa lata trwa głód w tym kraju, a jeszcze zostało pięć lat, podczas których nie będzie orki ani żniwa.
℟. Idźcie i sprowadźcie go do mnie, aby mógł żyć dalej.
℣. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
℟. Idźcie i sprowadźcie go do mnie, aby mógł żyć dalej.

Modlitwy {Wotywa}
℣. Panie, wysłuchaj modlitwy mojej.
℟. A wołanie moje niech do Ciebie przyjdzie.
Módlmy się.
Błagamy Cię, Panie, racz w swej dobroci wlać w serca nasze łaskę swoją, abyśmy, powstrzymując się od pokarmów mięsnych, i zmysły nasze od szkodliwych nadużyć powstrzymać umieli.
Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna: który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg, przez wszystkie wieki wieków.
℟. Amen.