℣. Pobłogosław, ojcze.
Błogosławieństwo. Czytanie Ewangelii niech będzie nam zbawieniem i obroną. Amen.

Lekcja 1
Czytanie Ewangelii świętej według Mateusza
Mt 25:31-46

Onego czasu rzekł Jezus uczniom swoim: Gdy przyjdzie Syn Człowieczy w majestacie swoim i wszyscy Aniołowie z nim, wtedy zasiądzie na stolicy majestatu swego. I zgromadzą się przed Nim wszystkie narody, i odłączy jedne od drugich, jako pasterz odłącza owce od kozłów. I postawi owce po prawicy swojej, a kozły po lewicy. Wtedy rzecze król tym, którzy będą po prawicy jego: «Pójdźcie, błogosławieni Ojca mego, i posiądźcie Królestwo zgotowane wam od założenia świata. Albowiem łaknąłem, a nakarmiliście mię; pragnąłem, a daliście mi pić; gościem byłem, a przyjęliście mnie, nagim, a przyodzialiście mię, chorym, a nawiedziliście mię, więźniem, a przyszliście do mnie».
Wtedy sprawiedliwi odpowiedzą mu mówiąc: «Panie, kiedyśmy cię widzieli łaknącym, a nakarmiliśmy cię; pragnącym, a daliśmy ci pić? Kiedyż to widzieliśmy cię gościem, a przyjęliśmy cię, albo nagim i przyodzialiśmy ciebie? Kiedyśmy cię widzieli chorym albo więźniem, a nawiedziliśmy ciebie?» A odpowiadając król rzecze im: «Zaprawdę powiadam wam, coście uczynili jednemu z tych moich braci najmniejszych, mnieście uczynili».
Wtedy rzecze i tym, którzy będą po lewicy: «Idźcie precz ode mnie, przeklęci, w ogień wieczny, który zgotowany jest diabłu i aniołom jego. Albowiem łaknąłem, a nie nakarmiliście mię; pragnąłem, a nie daliście mi pić; byłem gościem, a nie przyjęliście mnie; nagim, a nie przyodzialiście mnie; chorym i więźniem, a nie nawiedziliście mnie».
Wtedy odpowiedzą mu oni: «Panie, kiedyśmy cię widzieli pragnącym albo łaknącym, gościem albo nagim, chorym albo więźniem, a nie usłużyliśmy tobie?» Wtedy odpowie im mówiąc: «Zaprawdę powiadam wam, czegokolwiek nie uczyniliście jednemu z tych najmniejszych, mnie nie uczyniliście». I pójdą ci na mękę wieczną, a sprawiedliwi do żywota wiecznego.

Homilia świętego Augustyna, Biskupa
Księga o wierze i uczynkach, rozdz. 15., część 4., blisko połowy
Jeśli bez zachowania przykazań można by wnijść do żywota przez samą wiarę, która bez uczynków martwa jest, jakże będą prawdziwe te słowa Pana, że stojącym po lewicy powie: Idźcie precz ode Mnie, przeklęci, w ogień wieczny, który zgotowany jest diabłu i aniołom jego? I nie wyrzuca im tego, że w Niego nie wierzyli, lecz to, że uczynków dobrych nie wykonywali. Bo zaiste – żeby sobie kto nie obiecywał życia wiecznego za samą wiarę, martwą bez uczynków, dlatego właśnie powiedział, że rozdzieli wszystkie narody, które nawzajem pomieszane karmiły się na tych samych pastwiskach. Potwierdzi się to, gdy ci ludzie tak Mu będą mówili: Panie, kiedyśmy Cię widzieli cierpiącym taki lub inny niedostatek, a nie usłużyliśmy Tobie? Tak powiedzą ci właśnie, którzy w Niego uwierzyli, ale o wykonywanie dobrych uczynków się nie troszczyli, jak gdyby przez samą martwą wiarę można było wnijść do żywota wiecznego.
℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. Oto teraz czas przyjemny, oto teraz dzień zbawienia: stawmy samych siebie w cierpliwości wielkiéj, w pościech częstych.
* Przez broń sprawiedliwości mocy Bożej.
℣. We wszystkiem stawmy samych siebie jako sługi Boże w cierpliwości wielkiéj, w pościech częstych.
℟. Przez broń sprawiedliwości mocy Bożej.

℣. Pobłogosław, ojcze.
Błogosławieństwo. Pomoc Boża niech będzie z nami zawsze. Amen.

Lekcja 2
Czy może w ogień wieczny pójdą ci, którzy nie wykonywali uczynków miłosiernych, a nie pójdą ci, którzy cudzą własność zrabowali – albo ci, którzy burząc w sobie Bożą świątynię, dla siebie samych niemiłosierni byli? Wcale nie tak, gdyż uczynki miłosierne na nic się zdadzą bez miłości, bo Apostoł powiada: Gdybym na ubogich rozdał wszystką majętność swoją, a miłości bym nie miał, nic mi nie pomoże. Albo też czy może ktoś miłować bliźniego jak siebie samego, kto siebie samego nie miłuje? Nie, albowiem: Kto miłuje nieprawość, ma w nienawiści duszę swoją.
℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. We wszystkiem stawmy samych siebie jako sługi Boże w cierpliwości wielkiéj
* Aby nie było naganione posługowanie nasze.
℣. Oto teraz czas przyjemny, oto teraz dzień zbawienia: stawmy samych siebie w cierpliwości wielkiéj.
℟. Aby nie było naganione posługowanie nasze.

℣. Pobłogosław, ojcze.
Błogosławieństwo. Niech Król Aniołów zaprowadzi swój lud do królestwa na wysokości. Amen.

Lekcja 3
A tak również nie można powiedzieć, czym niektórzy łudzą się, utrzymując, że ogień nazwano wiecznym, ale samej kary palenia się nie nazwano wieczną. Sądzą oni, że chociaż przez wieczny ogień przejdą ci, których wiara jest martwa, lecz jednak obiecują im, że zostaną zbawieni właśnie przez ten ogień. W ten sposób więc sam ogień miałby być wieczny, ale ich palenie się, to znaczy działanie ognia na nich, nie miałoby trwać wiecznie. Ale i to Pan przewidział, przeto też swój wyrok zamknął tymi słowy: Tak pójdą ci na spalenie wieczne, a sprawiedliwi do żywota wiecznego. A zatem wieczne będzie palenie, jak i wieczny ogień. I powiedziała Prawda, że ci tam pójdą, którym według Jej sądu nie wiary zabrakło, lecz dobrych uczynków.
℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.

℟. W poście i w płaczu, będą modlić się kapłani, mówiąc:
* Przepuść, Panie, przepuść ludowi twemu, a nie daj dziedzictwa twego na zgubę.
℣. Między przysionkiem a ołtarzem będą płakać kapłani, a będą mówić:
℟. Przepuść, Panie, przepuść ludowi twemu, a nie daj dziedzictwa twego na zgubę.
℣. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
℟. Przepuść, Panie, przepuść ludowi twemu, a nie daj dziedzictwa twego na zgubę.

Modlitwy {z Temporału}
℣. Panie, wysłuchaj modlitwy mojej.
℟. A wołanie moje niech do Ciebie przyjdzie.
Módlmy się.
Nawróć nas do siebie, Boże, zbawienie nasze i abyśmy mogli dobrze z tego postu skorzystać, oświeć serca nasze światłem niebieskiej prawdy.
Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna: który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg, przez wszystkie wieki wieków.
℟. Amen.