Czas lektury: 3 minuty

Środa w tygodniu Męki Pańskiej

Lekcja 1
Czytanie Ewangelii świętej według Jana
J 10:22-38

Onego czasu: Przypadła w Jerozolimie uroczystość Poświęcenia Świątyni, a była zima. I przechadzał się Jezus w świątyni, w krużganku Salomona. Obstąpili Go tedy żydzi i rzekli Mu: «Dokądże nas trzymać będziesz w niepewności? Jeśli Ty jesteś Chrystusem, powiedz nam jawnie». Odpowiedział im Jezus: «Mówię wam, a nie wierzycie. Czyny, które ja wykonywam w imię Ojca mego, świadczą o mnie, ale wy nie wierzycie, bo nie jesteście z owiec moich. Owce moje słuchają głosu mego, a ja je znam i one idą za mną. I daję im życie wieczne, a nie zginą na wieki ani ich nikt nie wyrwie z ręki mojej. To, co mi dał Ojciec mój, większe jest niż wszystko i nikt nie może wydrzeć z rąk Ojca mego. Ja i Ojciec jedno jesteśmy».
Chwycili tedy żydzi kamienie, aby Go ukamienować. Odpowiedział im Jezus: «Wiele dobrych uczynków ukazałem wam od Ojca mego; za który z tych uczynków kamienujecie mnie?» Odpowiedzieli Mu żydzi: «Nie kamienujemy Ciebie za dobry uczynek, ale za bluźnierstwo, za to, że Ty, będąc człowiekiem, czynisz siebie Bogiem». Odpowiedział im Jezus: «Czyż w Prawie waszym nie napisano: Jam rzekł: bogami jesteście? Jeśli nazwał bogami tych, dla których przeznaczone było słowo Boże, a Pismo mylić się nie może, o tym, którego Ojciec uświęcił i posłał na świat, wy powiadacie, że bluźni, bo powiedziałem, że jestem Synem Bożym. Jeśli nie wypełniam uczynków Ojca mego, nie wierzcie mi. Ale jeśli wypełniam, choćbyście mnie wierzyć nie chcieli, wierzcie uczynkom, abyście poznali i uwierzyli, że Ojciec jest we mnie, a ja w Ojcu».

Homilia świętego Augustyna, Biskupa
Traktat 48. na Ewangelię wg św. Jana, blisko początku

„Encǽnia” były uroczystością Poświęcenia Świątyni. Greckie bowiem słowo „kainón” oznacza coś nowego. Gdy poświęcano cokolwiek nowego, nazywano to „enkáinia”. To słowo jest już w ogólnym użyciu: gdy kto w nową tunikę się ubiera, nazywa się to po łacinie „encćniáre”. Ów bowiem dzień, kiedy świątynia była poświęcona, Żydzi uroczyście obchodzili; właśnie ten uroczysty dzień obchodzono, gdy Pan mówił to, co przeczytaliśmy.
V. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
R. Bogu niech będą dzięki.

R. Przez cały dzień chodzę smutny, o Panie, albowiem dusza moja pełna jest szyderstwa.
* Przemocy użyli ci, którzy czyhają na mą duszę.
V. Przyjaciele moi i bliscy moi naprzeciw mnie podchodzą i przystają; ci, którzy byli blisko przy mnie, trzymają się z daleka.
R. Przemocy użyli ci, którzy czyhają na mą duszę.

Lekcja 2

Była zima i przechadzał się Jezus w świątyni, w krużganku Salomona. Obstąpili go tedy Żydzi i rzekli Mu: „Dokądże nas trzymać będziesz w niepewności? Jeśli Ty jesteś Chrystusem, powiedz nam jawnie”. Nie pragnęli prawdy, lecz przygotowywali oszczerstwo. Była zima i byli zimni, byli zbyt odrętwiali, aby przystąpić do tego Boskiego ognia. Lecz przystąpieniem jest wierzyć; kto wierzy – przystępuje, a kto zaprzecza – odchodzi. Dusza nie przemieszcza się za pomocą nóg, lecz uczuć.
V. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
R. Bogu niech będą dzięki.

R. Nie odwracaj swego oblicza od Twego sługi, Panie,
* Wysłuchaj mnie prędko, bo jestem w ucisku.
V. Zbliż się do mej duszy i ją wybaw, uwolnij mnie przez wzgląd na moich nieprzyjaciół.
R. Wysłuchaj mnie prędko, bo jestem w ucisku.

Lekcja 3

Byli zbyt zimni, aby móc zapłonąć miłością, a gorzeli żądzą szkodzenia. Daleko odeszli, a jednak się tam znaleźli; nie przystępowali jako wierzący, ale cisnęli się, aby prześladować. Starali się usłyszeć od Pana: „Jestem Chrystusem”, a być może o Chrystusie myśleli tylko na sposób ludzki. Prorocy zapowiadali bowiem Chrystusa, ale Bóstwa Chrystusa ani w pismach Proroków, ani w samej Ewangelii nawet i heretycy nie pojmują; o ileż mniej Żydzi, póki zasłona okrywa ich serca.
V. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
R. Bogu niech będą dzięki.

R. Któż da mojej głowie wody, a oczom moim źródło łez, abym płakał dniem i nocą? Bo brat, mój bliski Mnie podszedł,
* A każdy przyjaciel zdradliwie ze Mną postępował.
V. Niech ciemna i śliska stanie się ich droga, gdy Anioł Pana będzie ich ścigał.
R. A każdy przyjaciel zdradliwie ze Mną postępował.
Chwała pominąć
R. Któż da mojej głowie wody, a oczom moim źródło łez, abym płakał dniem i nocą? Bo brat, mój bliski Mnie podszedł, * A każdy przyjaciel zdradliwie ze Mną postępował.

Modlitwy {z Temporału}
V. Panie, wysłuchaj modlitwy mojej.
R. A wołanie moje niech do Ciebie przyjdzie.
Módlmy się
Poświęciwszy ten nasz post, Boże, oświeć miłościwie serca Twoich wiernych, a w dobroci swojej wysłuchaj łaskawie prośby tych, którym udzieliłeś daru pobożności.
Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna: który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg, przez wszystkie wieki wieków.
R. Amen.