Św. Maria Egipcjanka jest nie tylko kolejną nawróconą prostytutką, ale także dowodem na moc rozgrzeszenia sakramentalnego. Chociaż pokutowała przez 47 lat i przeszła przez wody Jordanu suchą nogą, to mimo to wyspowiadała się z całego życia przed kapłanem, gdyż pokutę odprawiła przedtem.
Uroczystość Bożego Ciała sięga objawień prywatnych św. Juliany, ale w Kościele kult eucharystyczny istniał i przedtem.
Św. Augusta została zamordowana przez własnego ojca. I tak niekiedy najbliższa rodzina przyczynia się do świętości.
Odkupienie zaczęło się od „Tak” powiedzianego przez kobietę Bogu. Jest o antidotum na „Nie” Ewy, posłuszeństwo za nieposłuszeństwo, co jako pierwszy stwierdził św. Ireneusz z Lyonu.
I za czasów św. Katarzyny Szwedzkiej w Rzymie panowała „rozprzężenie i skażenie obyczajów”. Zatem nic nowego pod słońcem.
Św. Franciszka Rzymianka słynęła także z tego, że była bita przez złe duchy, które wyciągały spod niej krzesło. Ale przeżyła i to.
Św. Perpetua i Felicyta trafiły do Litanii do Wszystkich Świętych. Jedna była panią, druga niewolnicą, obydwie zginęły od miecza, bo zwierzęta nie chciały ich pożreć.
Żywot św. Kunegundy i jej męża Henryka II Bawarskiego jest tym bardziej heroiczny, gdyż miał miejsce w okresie saeculum obscurum, wieku upadku papiestwa. Żadne z nich nie powiedziało: „papież nie żyje po Bożemu, to ja też nie muszą”. A czy wszystko wiedzieli? Może nie wszystko, ale wystarczająco wiele, by się zgorszyć. Bierzmy z nich przykład, nie gorszmy się papieżami!
I tak całe życie św. Heleny zmierzało do odnalezienia prawdziwego Krzyża w prawie 70 toku życia. Porzucenie przez mężą, przez syna, intrygi dworskie i polityczne, chrzest, herezja ariańska etc. I to jej Chrystus dał odnaleźć Swój Krzyż, gdyż to ona miała objawienie. Ciekawe.
Ponieważ zakonnik German modlił się nagłos i czytał o karach piekielnych, toteż prostytutka Eudoksja nawróciła się, bo przestraszyła się piekła.
Św. Scholastyka chciała przynajmniej przed śmiercią do syta „nagadać się” z bratem o sprawach duchowych. Św. Benedykt nie chciał, a Bóg jej wysłuchał.
Prześladowanie chrześcijan, w którym męczeństwo poniosła św. Apolonia zapoczątkował czarnoksiężnik, który przeczuwał w chrześcijaństwie skuteczną religię i konkurencję dla własnego fachu, bo tam, gdzie chrześcijanie byli, tam demony uciekały i w czarach nie pomagały. św. Apolonia, choć w podeszłym wieku, dała sobie wyrwać wszystkie zęby i dobrowolnie rzuciła się na stos.
Męczeństwo św. Doroty ukazuje co należy rozumieć przez „zasługi świętych i męczenników”. Właśnie takie znoszenie tortur, dzięki którym my korzystamy z łatwych odpustów. Ktoś musiał na nas „zarobić”, byśmy mieli łatwiej i wygodniej.
Oprawca Agaty dręczył piersi Agaty, chociaż piersiami wykarmiła go jego matka. Dzięki swojemu męczeństwu św. Agata broni mieszkańców przed wybuchem Etny.
Chociaż NMP poczęła jako dziewica, sama została bez grzechu pierworodnego poczęta i porodziła bez bólu, to mimo wszystko wyruszyła do świątyni oczyścić się według Prawa Mojżeszowego. Dlaczego? Bo nie po to Pan Bóg prawo dał, by je łamać. Chrystus był wypełnieniem Prawa ST i Nowym Mojżeszem, ale najpierw trzeba było wszystkiego dopełnić, by wprowadzić coś nowego.
Pierwsze chrześcijanki ginęły najpierw przez swoją piękność, która wzbudzała nieodwzajemnione uczucia lub żądzę, a dopiero potem za wiarę. Odrzuceni konkurenci byli nieprzebłagani, a cuda przypisywali czarom. Męczeństwo św. Martyny- patronki Rzymu – trwało długo i zakończyło się ścięciem.
Święto Zaślubin Maryi obchodzono regionalnie od XV wieku, a chociaż jego szczegóły pochodzą z apokryfów i objawień prywatnych, to do faktycznych zaślubin Józefa z Maryją przecież doszło. Chrystus uświęcił małżeństwo nie tylko obecnością w Kanie Galilejskiej, ale przecież jego ziemscy rodzice też byli sobie zaślubieni.
św. Weronika marzyła o przyjęciu do zakonu, gdzie prowadziła w sumie to samo życie, co w świecie: nie marnowała czasu, cały czas się modliła i rozmyślała Mękę Pańską.
Gdyby nie było prześladowań, nie byłoby cudów i nowych nawróceń. Aż nadszedł Edykt Mediolański i wszystko się skończyło.
św. Angela z Foligno należy do tych nielicznych świętych, którzy dosłownie doświadczyli fizycznej napaści szatańskiej, nie mówiąc o próbach wewnętrznych. I co ciekawe: zły duch atakował, gdy była już dosyć zaawansowana, a nie gdy żyła światowo, bo wtedy nie musiał.
św. Genowefa – patronka Paryża – dziewica poświęcona, zatem świecka, miała także wielką moc nad demonami, o czym nie wszyscy wiedzą.
Opis antydemonicznej działalności św. Genowefy – świeckiej kobiety.
Ojciec św. Barbary był ciężkim psychopatą i „diabolicznym narcyzem”, ale właśnie dzięki niemu nawróciła się i zdobyła palmę męczeństwa. Już Pan Bóg wie, co komu służy.
Rodzice i siostra św. Bibiany także zginęli jako męczennicy, a ona sama została zatłuczona na śmierć. Jej ojciec nie pomyślał, że jeśli wyprze się wiary ocali rodzinę, „która jest najważniejsza”, ale w ten sposób ocalił rodzinę na życie wieczne.
You cannot copy content of this page
English 
Polski
You must be logged in to post a comment.