Św. Scholastyka chciała przynajmniej przed śmiercią do syta „nagadać się” z bratem o sprawach duchowych. Św. Benedykt nie chciał, a Bóg jej wysłuchał.
Prześladowanie chrześcijan, w którym męczeństwo poniosła św. Apolonia zapoczątkował czarnoksiężnik, który przeczuwał w chrześcijaństwie skuteczną religię i konkurencję dla własnego fachu, bo tam, gdzie chrześcijanie byli, tam demony uciekały i w czarach nie pomagały. św. Apolonia, choć w podeszłym wieku, dała sobie wyrwać wszystkie zęby i dobrowolnie rzuciła się na stos.
Męczeństwo św. Doroty ukazuje co należy rozumieć przez „zasługi świętych i męczenników”. Właśnie takie znoszenie tortur, dzięki którym my korzystamy z łatwych odpustów. Ktoś musiał na nas „zarobić”, byśmy mieli łatwiej i wygodniej.
Oprawca Agaty dręczył piersi Agaty, chociaż piersiami wykarmiła go jego matka. Dzięki swojemu męczeństwu św. Agata broni mieszkańców przed wybuchem Etny.
Święto Zaślubin Maryi obchodzono regionalnie od XV wieku, a chociaż jego szczegóły pochodzą z apokryfów i objawień prywatnych, to do faktycznych zaślubin Józefa z Maryją przecież doszło. Chrystus uświęcił małżeństwo nie tylko obecnością w Kanie Galilejskiej, ale przecież jego ziemscy rodzice też byli sobie zaślubieni.
Gdyby nie było prześladowań, nie byłoby cudów i nowych nawróceń. Aż nadszedł Edykt Mediolański i wszystko się skończyło.
św. Angela z Foligno należy do tych nielicznych świętych, którzy dosłownie doświadczyli fizycznej napaści szatańskiej, nie mówiąc o próbach wewnętrznych. I co ciekawe: zły duch atakował, gdy była już dosyć zaawansowana, a nie gdy żyła światowo, bo wtedy nie musiał.
Opis antydemonicznej działalności św. Genowefy – świeckiej kobiety.
Ojciec św. Barbary był ciężkim psychopatą i „diabolicznym narcyzem”, ale właśnie dzięki niemu nawróciła się i zdobyła palmę męczeństwa. Już Pan Bóg wie, co komu służy.
Rodzice i siostra św. Bibiany także zginęli jako męczennicy, a ona sama została zatłuczona na śmierć. Jej ojciec nie pomyślał, że jeśli wyprze się wiary ocali rodzinę, „która jest najważniejsza”, ale w ten sposób ocalił rodzinę na życie wieczne.
św. Katarzyna Aleksandryjska przedstawiana jest z kołem nie tylko dlatego, że było to narzędzie jej niedoszłej tortury, ale także dlatego, że swoją wiarą, wymową i wykształceniem pokonała filozofów neoplatońskich, dla których koło symbolizowało wychodzenie wielości z jedności. Kościół część rozwiązań neoplatońskich przejął, być może dzięki św. Katarzynie, która tę filozofię swoim chrztem krwi ochrzciła.
Mąż św. Cecylii Walerian widział jej anioła, a jego brat poczuł zapach róż i lilii. Zatem przeżycia nadprzyrodzone nie są zarezerwowane wyłącznie dla świętych.
Wyszła za mąż w wieku 12 lat, sześcioro dzieci, polityka, najazd tatarski, wojny i świętość. A my się skarżymy, że nam ciężko.
Św. Tekla przeżyła za sprawą Boża wszystkie swoje męczeństwa i dożyła późnego wieku.
Benedykt XVI. wyniósł św. Hildegardę do godności Doktora Kościoła, co zdaniem piszącego te słowa, nie było dobrą decyzją. Św. Hildegarda w swojej bujnej wizjonerskiej literaturze
(Żyła około roku Pańskiego tysiąc trzysta trzynastego). Pobożna ta dziewica urodziła się w Rottenburgu (w Tyrolu) w roku tysiąc dwieście sześćdziesiątym piątym jako córka zamożnych
Animowany Żywot św. Róży (Rozalii) z Viterbo.
Animowany Żywot bł. Bronisławy Norbertanki.
Błog. Bronisława pochodziła ze świętej rodziny, nie, nie z tej z Nazaretu, als a rodziny Odrowążów, gdyż jej kuzyni św. Jacek i św. Czesław zostali kanonizowani. Czy istnieją „geny świętości”? Raczej nie, ale istnieje wpływ środowiska, z których najbliższym jest rodzina. I tak jak jej bracia stryjeczni promieniowali na nią, tak ona i później na swoje zgromadzenie. Czasami mamy wpływ na innych.
Mąż św. Elżbiety Portugalskiej miał za żonę świętą, a mimo to ją zdradzał i miał nieślubne dzieci, o które ona się troszczyła. Została skazana na wygnanie, a mimo to zapobiegła wojnie domowej. A nam źle i źle.
Św. Godolewa powinna być patronką wszystkich żon, które mają ciężkie życie z mężem i z jego rodziną. Mąż znienawidził jej od chwili ślubu, kazał ją głodzić i w końcu zamordować. Jednak pod koniec życia nawrócił się u jej grobu, a i jego niewidoma córka odzyskała wzrok. Trzeba więc myśleć długoterminowo, bo nie wiemy, na co się nasze obecne cierpienie jeszcze przyda.
Gdyby Apostołowie słuchali posoborowia, to chrześcijaństwo, zakładając historyczną egzystencję Chrystusa, nigdy by nie powstało ani by się nie rozpowszechniło. Dlaczego? Bo wszyscy, pomijając św. Jana byli żonaci, niektórzy też dzieciaci, jak św. Piotr. I co zrobili? Opuścili rodzinę. Zbrodnia. Porzucili żony, dzieci, obowiązki małżeńskie i na żebranych chlebie głosili Ewangelię. Niepodobna! Św. Piotr miał przynajmniej jedną córkę i tak została świętą. Słusznie stwierdził Książę Apostołów, że ta choroba pochodzi od Boga i uniemożliwia córce ewentualne grzeszenie. Uzdrowił ją raz, a po jego śmierci ponownie została uzdrowiona. I tak niekiedy choroby przyczynia się więcej do cnoty niż zdrowie, bo jak ciało jurne, to i durne.
„Plusy ujemne” stanów mistycznych, to jest oczyszczenia, których doświadczała św. Magdalena da Pazzis mogą skutecznie zniechęcić do drogi mistycznej. Cierpiała na bulimię, bicie przez złe duchy, napady myśli samobójczych i czynów, dręczenia i osaczenia i chwilowe opętanie, tak iż nie miała władzy nad swoim ciałem. Ponadto jej współsiostry uważały ją za histeryczkę i symulantkę. Doświadczała także ekstaz, zachwytów i wiedzy wlanej, ale próby były straszne. To informacja na wypadek, gdyby ktoś myślał, że w zakonie kontemplacyjnym to się ma spokój.
Chyba mało kto z nas wie, że poganie krzyżowali także kobiety, jak św. Julię. Męczeństwo przyszło znienacka podczas nieprzytomności jej właściwego pana, którego była niewolnicą. To, że Konstantyn przyjął chrześcijaństwo nie oznaczało, że na Korsyce nie było pogaństwa, bo było i ukrzyżowało.
You cannot copy content of this page
English 
Polski
You must be logged in to post a comment.