Upominając możnych można stracić głowę i to nie w przenośni. Św. Stanisław wpisuje się w szereg biskupów-męczenników reformy gregoriańskiej, którzy dowiedli wyższość moralną władzy duchownej nad świecką własnym życiem. Jeśli się nikt dla sprawy nie poświęci, trudno uwierzyć, że sprawa jest tego warta.
O święcie św. Michała Archanioła z Góry Gargano i jego obchodach.
Chyba mało kto wie, że Jerzy Giedroyc, herbu Hippocentaurus, miał w rodzinie błogosławionego Michała, także herbu Hippocentaurus, względnie, że błogosławiony miał krewnego literata. Życiorys błogosławionego Michała jest bardzo wzruszający, gdyż pomimo doktoratu z filozofii nie został on dopuszczony do święceń, gdyż był kulawy, a ułomność fizyczna jest przeszkodą w święceniach. Wiódł żywot świętobliwy, był bity i targany przez złe duchy, co jest dowodem na to, że im przeszkadzał. Piękne, wzruszające, polskie.
Św. Florian był za życia żołnierzem, a pożary gasił po śmierci, jego relikwie są między innymi w Krakowie. Ponieważ był do męstwa przyzwyczajony, to sam stawił się dobrowolnie na męczeństwo, by jako dowódca dać dobry przykład.
Na znalezienie Krzyża Świętego złożyło się kilka okoliczności: archeologiczna i detektywistyczna wytrwałość św. Heleny, świątobliwość biskupa Jerozolimy i cuda prawdziwość Krzyża potwierdzające. I wniosek dla nas wszystkich: jak się sami odpowiednio namordujemy, to Pan Bóg pomaga pośrednio lub bezpośrednio, bo nagle otwierają się możliwości, których kiedyś nie było.
Z życia św. Atanazego można nakręcić serial przygodowy typu “Zorro”, “Trzech Muszkieterów” i tym podobne, tylko z prawowiernością, świętością i teologią w tle. Kto się odważy?
Równocześnie ze świętem św. Atanazego biskupa w połowie XIX wieku jakąś przynajmniej czcią, gdyż venerabilis – świętobliwy jest najniższym stopniem kultu, cieszył się najwyraźniej Jan Długosz, skoro został w tym Żywotach Świętych umieszczony. Dobrze jest w dzisiejszych czasach przypomnieć, zwłaszcza, gdy wiadomo , co się w archidiecezji krakowskiej dzieje, że można być księdzem, kanonikiem, dyplomatą i historykiem, a mimo to świętobliwym i porządnym.
Jak widać po objawieniu św. Filipa i Jana cesarzowi Teodozjuszowi Wielkiemu czasami święci ingerują w politykę. A dlaczego teraz nie? Bo wtedy Opatrzność przewidziała, że będzie z niego pożytek, więc na to pozwoliła. Cuda nigdy nie dzieją się na darmo lub na próżno.
Św. Piotr z Werony miał dobre zadatki na inkwizytora, bo im bardziej jego katolicyzm był za młodu prześladowany, tym bardziej się o niego starał. Uwięziony przez współbraci i uwolniony, nawracał katarów, od których roiło się we Włoszech i nie tylko. Własną krwią w chwili śmierci napisał słowo “Credo..”. Doprawdy wzruszające.
Gdyby nie zły cesarz Dioklecjan i jego prześladowanie nie byłoby tylu męczenników, którzy przyczynili się do upadku pogaństwa, bo wielu męczeństwom towarzyszyły cuda, jak w przypadku św. Wita. I tak zło przyczynia się do rozrostu dobra.
Więc już przed Franciszkiem mieliśmy papieża-odstępcę, który ofiarował kadzidło nie Pachamamie, ale Izydzie i Weście. Już w roku 180 biskupów radziło, jak to złożyć z urzędu, aż przekonano go, by sam ustąpił. Umarł jako męczennik i święty, więc wszystko możliwe, a sam św. Piotr zatroszczył się o pochowanie jego ciała.
A skąd św. Marek miał te wiadomości, skoro nie był Apostołem? Od św. Piotra, gdyż Ewangelia według św. Marka jest w sumie Ewangelią według św. Piotra, który stanowi jej główne źródło. To dlaczego św. Piotr nie napisał sam Ewangelii, tylko swoje listy? Bo miał co innego do roboty i Opatrzność tak zrządziła.
Św. Jerzy był męczennikiem z Kapadocji, który przeżył wiele, aż w końcu został ścięty. Historia o św. Jerzym smokobójcy dotyczy kogoś innego. A czy istnieją smoki? Metaforyczne z pewnością, a może się i kiedyś jakiś realny ostał, bo “smok” to żaden gatunek zoologiczny i interpretować go można różnie.
Święty Wojciech jest doskonałym przykładem na to, że nawet święty może mieć dość swoich współziomków i swojej rodziny. Waśnie rodowe zakończone wymordowaniem jego rodziny, powikłania polityczne, dynastyczne i osobiste. Zamordowany został jednak nie z rąk swoich, ale obcych.
św. Anzelm znany jest filozofom jako twórca tzw. dowodu ontologicznego na istnienie Boga, teologom jako autor pierwszej scholastycznej soteriologii “Cur Deus homo”, historykom jako bojownik i wolność Kościoła i wygnaniec. Urodził się w Italii, w Aoście, a skończył jako prymas Anglii. Uchodzi także za pierwszego scholastyka. Jest więc co świętować.
O błog. Janie Prandocie, biskupie Krakowa, chyba mało kto słyszał. Ciekawe, że nawet za Jana Pawła II nie awansował na świętego. Może mało cudów, ale tuszowania pedofilii na pewno mu zarzucić nie można. Chyba archidiecezja krakowska nigdy tak nie sięgnęła dna, jak obecna. Błogosławiony Janie Prandoto, módl się za nami!
Pomijając zasługi własne św. Leona IX warto zwrócić uwagę na okoliczność, iż główni papieże Średniowiecza byli bardzo młodzi, porównując ich z papieżami choćby XX wieku, gdy osiedli na Stolicy Piotrowej. Św. Grzegorz VII miał 43, Innocenty III 37, a obchodzony dziś Leon IX 47. To właśnie wiek, kiedy się jeszcze coś chce i może. Z wiekiem człowiek staje się niestety coraz wygodniejszy i bojaźliwy. A św. Leon IX nigdy nie pełnił swojej woli i nie realizował sam siebie. Bo będąc diakonem musiał udać się na dwór cesarski, tam został żołnierzem, potem biskupem, a w końcu papieżem, gdzie wszystkie dotychczasowe doświadczenia się mu przydały. Więc potrafił i “dołożyć” i znał zasady dyplomacji. I gdzie dziś tacy duchowni?
Św. Apolloniusz był senatorem, więc senat musiał potwierdzić jego wyrok śmierci, co też uczynił. Przywiązanie do posady było silniejszy niż słowa prawdy. Trudno.
Innocenty I papież jest męczennikiem, bo męczeństwo przeżył i długo jeszcze potem działał dla dobra Kościoła. Przeżył także wprowadzony przez samego siebie sąd Boży posądzany o stosunki z pobożną wdową. To on przeżył splądrowanie Rzymu przez Wizygotów i przeniósł niejako Rzym do Rawenny.
Św. Lambert umarł podobnie jak św. Jan Chrzciciel umarł w obronie małżeństwa nie chcąc błogosławić konkubinatowi króla Pipina, który był, jak to mówią Amerykanie “pussy whipped”, to jest zdominowany przez swoją konkubinę. Mord przebiegł także na sposób Herodiady: cudzymi rękoma poprzez namowę. Jakie to prawdziwe i smutne.
Dla odróżnienia tego świętego od innego Saby – pustelnika, ten nosi przydomek Got, bo był Gotem. Kiedy Rzymianie zaczęli tolerować chrześcijaństwo, zaczęli je prześladować Gotowie, najpierw chrześcijaństwo jako takie, a potem katolicyzm, bo byli arianami. Św. Saba dopiero w trzecim prześladowani stracił życie, a od męczeństwa się cały czas nie uchylał.
Rządy Gotów w Europie, w tym Wizygotów w Hiszpanii to rządy arian. Chociaż Kościół na Zachodzie w szóstym wieku doktrynalnie przezwyciężył tę herezję, to nawróceni barbarzyńcy byli w większości arianami. Św. Hermenegild nawrócił się dzięki swojej żonie podziwiając jej cierpliwość. Więc żony czasami mają wpływ na swoich mężów, reszta stosunków rodzinnych nie do pozazdroszczenia, na wypadek, gdyby ktoś też miał problemy z teściem, ojcem i macochą.
św. Makariusz nawet jako patriarcha Antiochii wiódł żywot ukryty, a im bardziej chciał ukrytym pozostać tym więcej czynił cudów.
Św. Leon Wielki był nie tylko wielkim pisarzem i dogmatykiem, ale również odważnym mężczyzną.
You cannot copy content of this page
English 
Polski
You must be logged in to post a comment.