Category: 09. Święta we wrześniu

Benedykt XVI. wyniósł św. Hildegardę do godności Doktora Kościoła, co zdaniem piszącego te słowa, nie było dobrą decyzją. Św. Hildegarda w swojej bujnej wizjonerskiej literaturze inspiruje się nie tylko neoplatonizmem, ale niestety także magią i medycyną ludową, o czym świadczy jej nauka o roślinach i minerałach. Nic dziwnego, że dzięki temu stała się ona mimowolną patronką feministek, medycyny kobiecej oraz New Age. Są w jej pismach fragmenty bardzo głębokie, ale Doktora Kościoła winno charakteryzować to, że jest pod każdym względem

Gwoli ścisłości rzec trzeba, że św. Cyprian z Kartaginy ani Ojcem ani Doktorem Kościoła nie jest. Jest status to Scriptor Ecclesiasticus – pisarz kościelny przyznawana tym pisarzom, których doktryna jest w większości ortodoksyjna, jednak nie w 100 %. Św. Cyprian jest jednak ważnym świadkiem Tradycji. W niektórych kwestiach św. Cyprian był bardziej rygorystyczny niż Rzym, ale ukuł on sentencję: „Habere non potest Deum patrem qui ecclesiam non habet matrem.“ Nikt nie może mieć Boga za Ojca, kto nie ma Kościoła

Św. Katarzyna z Genui jest patronką wszystkich przeżywających w swoim małżeństwie czyściec za życia, zatem wszystkich małżonków. Jak pisał już ks. Ripperger Pan Bóg daje nam we współmałżonku kogoś, kto nas doświadcza, a którego cechy doprowadzają nas do białej gorączki. Oczywiście są też chwile wytchnienia, bo w przeciwieństwie do czyśćca cierpienie na ziemi nie jest trwałe. W małżeństwie także nie. Powstaje pytanie, czy św. Katarzyna z Genui z jakimkolwiek małżeństwie byłaby szczęśliwa, skoro już w wieku lat 13 chciała wstąpić

(Żyła około roku Pańskiego tysiąc trzysta trzynastego). Pobożna ta dziewica urodziła się w Rottenburgu (w Tyrolu) w roku tysiąc dwieście sześćdziesiątym piątym jako córka zamożnych i bogobojnych rodziców, którzy ją starannie wychowywali i wcześnie przyzwyczajali do pracy. Osobliwie matka zachęcała córeczkę do miłości Boga i bliźniego. Gdy słońce świeciło w izdebce, mówiła do niej: „Patrz, miłe dziecię, oto Bóg patrzy z Niebios na serca nasze i przenika wszystkie myśli nasze.“ W polu, wskazując na kwiatki, mawiała: „Jak te kwiatki podnoszą

Św. Gwidon najpierw był kościelnym, a następnie niejako zawodowym pielgrzymem. Żadnej stałości, żadnej pewności, żadnej wygody. Bywa i tak.