Category: 04. Święta w kwietniu

Winston Churchill powiedział, że jeśli ktoś ma wrogów, to oznacza to, że o coś w życiu walczył. Św. Albert – łaciński patriarcha Jerozolimy – miał mnóstwo wrogów z urzędu zanim pozyskał wrogów osobistych. Po pierwsze Turków i muzułmanów, z którymi ta enklawa chrześcijaństwa na Bliskim Wschodzie ciągle walczyła, po drugie Żydów, którzy na tamtych terenach nadal żyli, po trzecie Bizancjum, którym patriarchat łaciński był cierniem w oku, na terenach tradycyjnie bizantyjskich i którzy słusznie mieli krzyżowcom za złe zrabowanie Konstantynopola w roku 1206. Dodajmy do tego zakony rycerskie, które zwalczały się między sobą i żadnej zwierzchności kościelnej czy świeckiej nad sobą mieć nie chciały, więc nie dziwi fakt, że ten święty mąż zmarł pchnięty włócznią w plecy i to nie metaforycznie, ale dosłownie.

Św. Herman Józef, dzisiaj całkowicie nieznany, jest rzadkim przykładem zaślubin mistycznych z Maryją. Mamy wiele opisów zaślubin mistycznych kobiet z Chrystusem lub mężczyzn z Chrystusem, którzy opisują swoją duszę jako ona (św. Bernhard z Clairvaux i św. Jan od Krzyża), a zaślubin mężczyzn z Maryją jest mało. Dlaczego? Ponieważ wymaga to niebywałej czystości i specjalnej łaski.

„Jeżeli Bóg dozwoli spaść klęskom na Kościół święty, to też zsyła zawsze mężów wielkich duchem, nauką i poświęceniem.” – czytamy u o. Prokopa Leszczyńskiego. Więc albo na tym mężów poczekamy, albo sami się nimi staniemy.

Św. Izydor z Sewilli jest ostatnim Ojcem Kościoła Zachodu i encyklopedystą, gdyż miał wiedzę doprawdy encyklopedyczną. A tutaj dowiadujemy się, że uciekł ze szkoły, w której być może się nudził. Oddał się nauce, ale musiał z celu klasztornej wyjść i objąć biskupstwo w burzliwych czasach. Biskupem został przymuszony przemocą, ale został.

Śledząc żywoty wielu świętych angielskich biskupów trudno nam uwierzyć, jak bardzo katolicka była niegdyś Anglia i jak to właśnie angielscy biskupi przodowali w przeciwstawianiu się monarchom.

Drogę św. Franciszka z Paoli zapoczątkowali jego rodzice, którzy oddali go do klasztoru. Widocznie dzieci mieli więcej, bo z jedynakiem by prawdopodobnie tak nie postąpili.