
26-go Stycznia. Żywot świętego Polikarpa, Biskupa i Męczennika.
św. Polikarp był uczniem św. Jana Apostoła, spalono go na stosie, a w końcu dobito mieczem. Był tak przykładnym biskupem, że mało było w jego owczarni odstępców.

św. Polikarp był uczniem św. Jana Apostoła, spalono go na stosie, a w końcu dobito mieczem. Był tak przykładnym biskupem, że mało było w jego owczarni odstępców.

Trudno wyobrazić sobie chrześcijaństwo bez św. Pawła. Jest to jedyny święty, którego nawrócenie obchodzi Kościół. Pan Bóg przewidział zasługi św. Pawła i wiedział, co robi.

św. Jan Jałmużnik rozdawał pieniądze ubogim, a Pan Bóg zadbał o to, że miał co rozdawać. Pocieszające.

Święto Zaślubin Maryi obchodzono regionalnie od XV wieku, a chociaż jego szczegóły pochodzą z apokryfów i objawień prywatnych, to do faktycznych zaślubin Józefa z Maryją przecież doszło. Chrystus uświęcił małżeństwo nie tylko obecnością w Kanie Galilejskiej, ale przecież jego ziemscy rodzice też byli sobie zaślubieni.

św. Rajmund z Penyafort był najpierw prawnikiem-kanonistą, zanim został kaznodzieją, spowiednikiem, zakonnikiem i wpływową osobistością. Te prawnicze rygory myślenia wyrobiły w nim rygory życia.

św. Wincenty z Saragossy przeszedł niewypowiedziane męki, ale umarł w łóżku, bo tak Pan Bóg zrządził. Co ciekawe z każdym etapem męczeństwa św. Wincenty stawał się coraz odważniejszy, a prześladowcy coraz bardziej zuchwali. Akcja i reakcja.

Św. Agnieszka wybrała lepszą partię, bo Chrystusa, czego syn Semproniusza nie mógł zrozumieć., bo nie widział wyższego wymiaru jej życia.

Św. Sebastian był do czasu roztropny, ukrywał swoje chrześcijaństwo, by móc działać. Nadszedł jednak w końcu czas męczeństwa, pierwsze przeżył, drugiego nie przeżył. Kto jest roztropny musi być też zdolny do świadectwa. Inaczej jest tchórzem.

św. Feliks z Noli należy do tych męczenników, którzy przeżyli własne męczeństwo. Anioł uwolnił go po to, by pielęgnował własnego biskupa, a następnie Opatrzność nie dopuściła, by został ponownie pojmany. Zatem czasami Pan Bóg przyjmuje naszą ofiarę i więcej pod pewnym względem już nie żąda – pocieszające.

W styczniu 2021 trudno mówić o boskim pochodzeniu papiestwa jako o ostatecznym zabezpieczeniu prawdziwości i prawowierności Kościoła, skoro antypapież Bergoglio głosi herezje, a prawdziwy papież Benedykt milczy, więc popiera. Trzeba jednak założyć, że nie po to Chrystu swoją Krew przelał i prymat ustanowił, żeby długo na ten stan rzeczy pozwalał. Wiemy też do czego służyli papieże Renesansu. Do tego, byśmy dzisiaj rzec mogli: „Przynajmniej byli prawomyślni”.

św. Antoni Pustelnik tak skutecznie podczas swojego 105 letniego życia zwalczał demony, że samo wezwanie jego imienia pomagału opętanym. Ale do takich zasług dochodzi się po wieloletnich i ciężkich bojach.

św. Marceli papież sprzątał odchody po zwierzętach w cyrku, przez co jego autorytet ani osobisty ani papieski nie ucierpiał. I każdy papież tamtych czasów przygotowany był na śmierć i męczeństwo.

św. Paweł Pustelnik przypuszczalnie marzył także o tym, by wymienić poglądy na temat życia duchownego z kimś innym, co w odosobnieniu jaskimi było trudne. Ale dokładnie pod koniec życia zesłał mu Pan Bóg św. Antoniego, który nie dość, że z nim porozmawiał, to jeszcze go pochoda. Wniosek dla nas wszystkich: Opatrzność czuwa.

Św. Hilary z Poitiers jest jednym z pierwszych Ojców Kościoła Zachodu i nauczycielem św. Marcina z Tours. Życie spędził na walce z arianizmem, a swoje najlepsze dzieła dogmatyczne napisał na wygnaniu.

św. Weronika marzyła o przyjęciu do zakonu, gdzie prowadziła w sumie to samo życie, co w świecie: nie marnowała czasu, cały czas się modliła i rozmyślała Mękę Pańską.

Św. Arkadiusz mógł się ukrywać, a dobrowolnie zgłosił się na męczeństwo, by nie cierpiał za niego niewinny. Odcinano mu członek po członku, więc męczeństwo miał ciężkie.

Święci rozpoznają świętych, a pustelnicy pustelników, bo rzeczywiście działa w nich ten sam Duch Św.

św. Wilhelm z Bourges, zwany też Wilhelmem z Donjeon szukał ukrycia, a skończył na wyżynach arcybiskupstwa.

Gdyby nie było prześladowań, nie byłoby cudów i nowych nawróceń. Aż nadszedł Edykt Mediolański i wszystko się skończyło.

św. Seweryn przybył z Bliskiego Wschodu, by nawrócić Austrię i nawracać do pokuty podczas wędrówki ludów, gdzie jeden bicz Boży następował po drugim. Jedni posłuchali go, inni nie.

św. Lucjan z Antiochii został ścięty tuż przed edyktem Mediolańskim, a przebywał w więzieniu lat 9. On i podobni jemu wysłużyli wolność dla innych.

Epifania to nie tylko święto pokłonu pogaństwa przed Chrystusem, ale również astrologii i magii.

Św. Szymon Stylita ukazuje nam, że Pan Bóg ma zupełnie inne zapatrywania na świętość od ludzi. Gdyż święty był samotnikiem, był ekstrawagancki, widowiskowy, szkodził zdecydowanie swemu zdrowiu i nie miał żadnego przełożonego nad sobą. Gdyby nie wydalono go z klasztoru, nigdy nie doszedłby do tych realnych i metaforycznych wyżyn słupnictwa. I tak wszystko czemuś służy.

św. Angela z Foligno należy do tych nielicznych świętych, którzy dosłownie doświadczyli fizycznej napaści szatańskiej, nie mówiąc o próbach wewnętrznych. I co ciekawe: zły duch atakował, gdy była już dosyć zaawansowana, a nie gdy żyła światowo, bo wtedy nie musiał.
You cannot copy content of this page
You must be logged in to post a comment.