
Carol Byrne, “Msza dialogowana”. (67 z 110). Reforma z 1956 r. wywołała wiele innych
O tym, jak dekret Piusa XII De Musica Sacra wprowadził Novus Ordo.

O tym, jak dekret Piusa XII De Musica Sacra wprowadził Novus Ordo.

O tym, jak księży stopniowo pozbawiono przywileju celebry.

O tym, jak szaty wpływają na ludzi.

O likwidacji planeta plicata i co się za tym kryje.

O tym, jakie katastrofy spowodował zakaz spowiedzi w Wielką Sobotę Wieczorem.

O tym, jak innowacje liturgiczne rozpraszają.

O tym, jak od roku 1956 zasadą rządzącą liturgią stało się czynne uczestnictwo wiernych.

O tym, że odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych jest protestanckim obrzędem konfirmacji.

O wprowadzeniu odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych, którego nigdy w historii Kościoła nie było.

Reformy z 1956 wprowadziły zamęt do struktury liturgii po to, by naprawdę każdemu religia wydawała się bezsensowna.

O redukcji 12 czytań Starego Testamentu.

O tym, że redukcja czytań rzekomo służyła wiernym.

O redukcji czytań podczas Wigilii Paschalnej z dwunastu do czterech.

Świecznik trójramienny, Lumen Christi i inne szczegóły Wigilii Paschalnej.

O błogosławieństwie świecy i tego konsekwencjach raz jeszcze.

O błogosławieństwie świecy paschalnej lub o tym, co się za tym kryje

O tym, dlaczego zmiany liturgiczne przypominają grę w muszelki (shell game).

O likwidacji kolejnych małych błogosławieństw, by doprowadzić do zawalenia całości.

O nowym rozpisaniu na głosy liturgii Wielkiej Nocy w roku 1956.

O przyczynie eliminacji błogosławieństw ognia.

O tym, jak błogosławieństwo nowego ognia już 1956 zostało pocięte i okaleczone.

O zastąpieniu Tradycji destrukcją i innowacją.

O tym, jak episkopaty Niemiec i Francji wywierały wpływ na Piusa XII.

O tym, dlaczego patronem reform Piusa XII jest Prokrustes.
You cannot copy content of this page
You must be logged in to post a comment.