
Carol Byrne, „Msza dialogowana”. (73.3 z 110). Zniszczenie oktawy Zesłania Ducha Świętego
O pretekstach dla usunięcia Oktawy.

O pretekstach dla usunięcia Oktawy.

O duchowym znaczeniu Oktawy Zesłania Ducha Świętego.

Pierwsza odsłona zniesienia Oktawy Zesłania Ducha Świętego.

O zniesieniu Oktawy Objawienia Pańskiego i wprowadzeniu święta Chrztu Pańskiego, którego nigdy nie było.

O zniesieniu oktaw świąt liturgicznych.

O dogmatycznym i liturgicznym znaczeniu Wigilii Zesłania Ducha Świętego.

O Wigilii Zesłania Ducha Świętego i jej teologiczno-liturgicznym znaczeniu.

O demokratyzacji liturgii i zarzucie rzekomego klerykalizmu.

O woli „demokratyzacji” liturgii i co z tego wynikło.

O tym, jak obowiązkowy śpiew wiernych związany jest z ideą powszechnego kapłaństwa.

O tym, że śpiew w kościele przynależy do duchownych, nie do wiernych.

O tym, jak dekret Piusa XII De Musica Sacra wprowadził Novus Ordo.

O tym, jak księży stopniowo pozbawiono przywileju celebry.

O tym, jak szaty wpływają na ludzi.

O likwidacji planeta plicata i co się za tym kryje.

O tym, jakie katastrofy spowodował zakaz spowiedzi w Wielką Sobotę Wieczorem.

O tym, jak innowacje liturgiczne rozpraszają.

O tym, jak od roku 1956 zasadą rządzącą liturgią stało się czynne uczestnictwo wiernych.

O tym, że odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych jest protestanckim obrzędem konfirmacji.

O wprowadzeniu odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych, którego nigdy w historii Kościoła nie było.

Reformy z 1956 wprowadziły zamęt do struktury liturgii po to, by naprawdę każdemu religia wydawała się bezsensowna.

O redukcji 12 czytań Starego Testamentu.

O tym, że redukcja czytań rzekomo służyła wiernym.

O redukcji czytań podczas Wigilii Paschalnej z dwunastu do czterech.
You cannot copy content of this page
You must be logged in to post a comment.