Category: 08. Święta w sierpniu

(Żył około roku Pańskiego 257). Był Stefan z rodu Rzymianinem i od młodych lat wiernym uczniem Chrystusowym. Dzielność jego ducha, wysokie wykształcenie i gorąca miłość Boga wyniosły go już w młodocianym wieku do godności archidyakona Rzymskiego. Jako taki miał sobie oddany cały wydział ubogich; oprócz tego ciążył na nim w czasie prześladowania chrześcijan obowiązek odwiedzania i pocieszania tych, którzy jęczeli w więzieniu lub też wystawieni byli na niebezpieczeństwo wyprzysiężenia się wiary. Z położonego w sobie zaufania wywiązał się też Stefan

Przemienienie było na zachętę dla uczniów, by przetrzymali Mękę i Śmierć Chrystusa oraz swoje własne dzieje.

Ponieważ dobrych kazań na temat Przemienienia Pańskiego jest mało, dlatego przedstawiamy to brewiarzowe kazanie Ojca Kościoła na pociechę wiernym i na inspirację księżom.

Divinum Officium – Sancta Missa Rubrycela Mszalna na Rok Pański 2019 Kalendarz Liturgiczny Zwyczajnej i Nadzwyczajnej Formy Rytu Rzymskiego Introitus Ps 76:19Illuxérunt coruscatiónes tuæ orbi terræ: commóta est et contrémuit terra.Ps 83:2-3Quam dilécta tabernácula tua, Dómine virtútum! concupíscit, et déficit ánima mea in átria Dómini.V. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.Illuxérunt coruscatiónes tuæ orbi terræ: commóta est et contrémuit terra. Ps 76:19Błyskawice Twoje rozjaśniły widnokrąg: zatrzęsła się ziemia

(Działo się roku Pańskiego 366). Rzym, stolica całego świata chrześcijańskiego, ma przeszło 400 kościołów, nie licząc w to kaplic i oratoryów; 70 z tych świątyń poświęcone są czci Matki Boskiej. Pomiędzy temi 400 świątyniami odznaczają się cztery, przewyższające wspaniałością i pięknością nie tylko wszystkie kościoły w Rzymie, ale i na całym świecie: Kościół Zbawiciela na Lateranie, Maryi Panny Śnieżnej, Bazylika świętgo Piotra, jako też świętego Pawła. Powodem wybudowania tego słynnego na cały świat domu Bożego był następujący wypadek, którego wiarygodność

Św. Eugeniusz żył w czasach, gdy Kościół był prześladowany pod każdym możliwym względem, a on jako biskup katolicki był na pozycji przegranej. Manichejczycy, arianie, Wandale. Ale Pan Bóg zmiłował się nad swoim Kościołem dla jego męczenników. A gdzie dziś męczennicy i ktoś, kto by dla Tradycji chciał coś wycierpieć i zaryzykować? Szczególnie wśród biskupów.

Św. Alfons Liguori w wieku lat 16 był doktorem prawa świeckiego i kanonicznego. Zawód adwokacki porzucił, ale pod koniec życia do prawa powrócił, bo jego Teologia moralna to czyste kodeksy prawa. Więc u Pana Boga nie ma nic na darmo i wszystko się kiedyś przydaje.

Św. Franciszek zrozumiał konieczność odbudowy Kościoła najpierw dosłownie, a dopiero później ogólnie i metaforycznie. Jeśli stronimy od konkretów nigdy nie dojdziemy do czegoś wielkiego.

Dzisiejsze święto uczy nas, że niekiedy, nawet, gdy będzie pełnić wolę Bożą, jak św. Piotr, będziemy tak bezradni jakby przykuci do murów więziennych. Wtedy możemy mieć nadzieję, że Pan Bóg nas sam uwolni, w okresie, który sam wybierze. Wtedy rzeczywiście możemy i musimy być bierni, bo nie mamy wyboru.

Św. Rajmund najpierw planował założenie zakonu od wykupu więźniów zanim sam trafił na osiem lat do niewoli., gdzie doświadczył, że rzeczywistość jest dużo gorsza od obaw. Wykupiono go i został kardynałem, a jego pokora była prawdziwa, bo wypróbowana w więzieniu i na torturach. On rzeczywiście na purpurę kardynalską zasługiwał.

Św. Róża słynie nie tylko z bardzo surowych umartwień, ale również ze skrajnych prób i dręczeń szatańskich, które trwały aż 15 lat. Przeszły tak nagle jak przyszły, skoro Pan Bóg stwierdził, że już dość. A nam źle, niedobrze i niewygodnie… ech…

Św. Józef – założyciel pijarów – miał nastawienie konfrontacyjne. Gdy w wieku lat pięciu zobaczył coś na drzewie, co przypominało szatana wszedł na nie, by się rzeczy przyjrzeć z bliska. Nie uciekł, nie płakał, zaatakował. Gdy umierał jego zakon był w rozsypce, a on sam spotwarzony.

Św. Kryspin znał na pamięć Litanię Loretańską, którą ciągle odmawiał. Możemy go z łatwością w tym naśladować.

św. Ludwig był mężem, ojcem, królem, wojownikiem i świętym dowodząc nam wszystkim, że jednak można. A czy odnosił same polityczne zwycięstwa, skoro taki święty? Nie dostał się na sześć lat do niewoli islamskiej i zginął na polu bitwy podczas wojny krzyżowej i paradoksalnie jego śmierć na skutek zarazy spowodowała zwycięstwo chrześcijan. Więc Pan Bóg ma swoje drogie.

Ze św. Bartłomieja zdarto skórę, dosłownie nie w przenośni, zanim zabito go mieczem. Bez komentarza.

Św. Filip udawał prostego i nieuczonego, a sprawa i tak się wydała i ledwie co uchronił się przed papiestwem. Jednak brzemię przełożeństwa zakonnego dźwigał prawie całe życie, bo często wola Boża jest inna niż nasza własna.