Category: 07. Święta w lipcu

Chociaż rodzice wykosztowali się na wykształcenie św. Jana z Dukli ten początkowo został pustelnikiem, a następnie kilka razy zmieniał zakon i regułę. I nie była to niestałość, ale postęp i coraz dokładniejsze rozeznanie woli Bożej.

Tak jak św. Jan Chrzciciel zginął przez Herodiadę, tak św. Kilian zginął przez Gelianę. Wszystko się powtarza.

Mąż św. Elżbiety Portugalskiej miał za żonę świętą, a mimo to ją zdradzał i miał nieślubne dzieci, o które ona się troszczyła. Została skazana na wygnanie, a mimo to zapobiegła wojnie domowej. A nam źle i źle.

Św. Andrzej Żurawek narzucił sobie tak ostrą ascezę, że anioł musiał go ratować. Ale za życia wygenerował tyle świętości, że po swojej śmierci nawracał grzeszników. Warto więc było.

Św. Godolewa powinna być patronką wszystkich żon, które mają ciężkie życie z mężem i z jego rodziną. Mąż znienawidził jej od chwili ślubu, kazał ją głodzić i w końcu zamordować. Jednak pod koniec życia nawrócił się u jej grobu, a i jego niewidoma córka odzyskała wzrok. Trzeba więc myśleć długoterminowo, bo nie wiemy, na co się nasze obecne cierpienie jeszcze przyda.

Św. Ulrich, bo tak po niemiecku brzmi jego imię, marzył o życiu duchownego biskupa, a żył w czasach, w których trzeba było dosłownie mieczem robić. Czy czekał na cud Niepokalanego Serca? Nie, kobietom kazał się modlić, a mężczyzną walczyć, a bitwa była długa, krwawa i zwycięska.

św. Otton zanim ruszył do Niemiec studiował w Polsce, gdzie uczył się pobożności. Pocieszające, że nawet na początku XII wieku Polska miała taką reputację.

Matka Boska chciała się podzielić swoją radością i miała też z kim. Z kimś z rodziny, kto przechodził podobnie jak ona coś niespotykanego i cudownego.

Matka Boska chciała się podzielić swoją radością i miała też z kim. Z kimś z rodziny, kto przechodził podobnie jak ona coś niespotykanego i cudownego.

Bezprecedensowa degeneracja zakonu jezuitów w naszych czasach rzuca cień na ich założyciela. Czy coś zrobił źle? Czy czegoś nie przewidział? Znający historię Kościoła stwierdzą, że franciszkanie cały czas się dzielili i reformowali, co jest prawdą. Ale zakon franciszkański jako taki nigdy nie został w przeciwieństwie do jezuitów zniesiony, a ci ostatni ani się nie dzielą, ani nie reformują, więc nie ma żadnego świętego zaczynu. Szkoda.

Św. Julita nawalczyła się przed sądem, ale nie wyrzekła się zbawienia, by sprawę wygrać.

Św. Marcie można zarzucać wiele, ale kwietystką z pewnością nie była. Od rana do wieczora pracowała, także nad własnym zbawieniem. Jest patronką zakonów czynnych, jak Maria kontemplacyjnych. Ale jedni muszą pracować, by inni mogli kontemplować, a również kontemplujący muszą pracować, bo na tym świecie stałej kontemplacji nie ma.

Błog. Czesław zaczął od początku walczyć z chucią, co pozwoliło mu odnieść zwycięstwo nad sobą w każdej innej dziedzinie.

Św. Pantaleon dokonał cudu mocą imienia Jezusa będąc jeszcze poganinem, więc Pan Bóg czyni cuda, gdzie chce dla wyższego dobra.

Chociaż Matka Boska „zwykłą dziewczyną z Nazaretu” nie była, to miała ona zwykłych rodziców, którzy, w przeciwieństwie od niej, nie byli zachowani od grzechu pierworodnego. Jak układały im się relacje? Tego nie wiemy, ale możemy założyć, że Maryja, w przeciwieństwie do licznych innych kobiet, nie miała tendencji do winienia własnej matki za wszystko. Naśladujmy ją przynajmniej w tym.

Św. Jakub w drodze na stracenie nawrócił i ochrzcił swojego prześladowcę, więc nigdy nie jest za późno i to dla żadnej ze stron.