Chociaż NMP poczęła jako dziewica, sama została bez grzechu pierworodnego poczęta i porodziła bez bólu, to mimo wszystko wyruszyła do świątyni oczyścić się według Prawa Mojżeszowego. Dlaczego? Bo nie po to Pan Bóg prawo dał, by je łamać. Chrystus był wypełnieniem Prawa ST i Nowym Mojżeszem, ale najpierw trzeba było wszystkiego dopełnić, by wprowadzić coś nowego.
Chociaż NMP poczęła jako dziewica, sama została bez grzechu pierworodnego poczęta i porodziła bez bólu, to mimo wszystko wyruszyła do świątyni oczyścić się według Prawa Mojżeszowego. Dlaczego? Bo nie po to Pan Bóg prawo dał, by je łamać. Chrystus był wypełnieniem Prawa ST i Nowym Mojżeszem, ale najpierw trzeba było wszystkiego dopełnić, by wprowadzić coś nowego.
Chociaż NMP poczęła jako dziewica, sama została bez grzechu pierworodnego poczęta i porodziła bez bólu, to mimo wszystko wyruszyła do świątyni oczyścić się według Prawa Mojżeszowego. Dlaczego? Bo nie po to Pan Bóg prawo dał, by je łamać. Chrystus był wypełnieniem Prawa ST i Nowym Mojżeszem, ale najpierw trzeba było wszystkiego dopełnić, by wprowadzić coś nowego.
O ile za życia św. Ignacego z Antiochii jak i w czasach późniejszych zdarzało się, że dzikie zwierzęta w cyrku ciał męczenników nie ruszały, to sam św. Ignacy z Antiochii – Ojciec Apostolski – prosił w swoim Liście do Rzymian, by został rzeczywiście pożarty, by stać się „czystą pszenicą Chrystusa”. Dokładnie wiedział, jakie męki go czekają i dokładnie ich pragnął, by zostać usprawiedliwionym. A nam źle.
O ile za życia św. Ignacego z Antiochii jak i w czasach późniejszych zdarzało się, że dzikie zwierzęta w cyrku ciał męczenników nie ruszały, to sam św. Ignacy z Antiochii – Ojciec Apostolski – prosił w swoim Liście do Rzymian, by został rzeczywiście pożarty, by stać się „czystą pszenicą Chrystusa”. Dokładnie wiedział, jakie męki go czekają i dokładnie ich pragnął, by zostać usprawiedliwionym. A nam źle.
O ile za życia św. Ignacego z Antiochii jak i w czasach późniejszych zdarzało się, że dzikie zwierzęta w cyrku ciał męczenników nie ruszały, to sam św. Ignacy z Antiochii – Ojciec Apostolski – prosił w swoim Liście do Rzymian, by został rzeczywiście pożarty, by stać się „czystą pszenicą Chrystusa”. Dokładnie wiedział, jakie męki go czekają i dokładnie ich pragnął, by zostać usprawiedliwionym. A nam źle.
Chrześcijańscy niewolnicy u muzułmanów byli nie tylko źle traktowani, to jeszcze tracili wiarę i przechodzili na islam. Aby temu zapobiec trzeba było pieniędzy, by ich wykupić i zakonów, które się tym zajmowały.
Pierwsze chrześcijanki ginęły najpierw przez swoją piękność, która wzbudzała nieodwzajemnione uczucia lub żądzę, a dopiero potem za wiarę. Odrzuceni konkurenci byli nieprzebłagani, a cuda przypisywali czarom. Męczeństwo św. Martyny- patronki Rzymu – trwało długo i zakończyło się ścięciem.
Św. Franciszek Salezy zasłynął nie tylko swoimi pismami i apostolatem, ale także tym, że odmienił swój charakter. W młodości bywał bardzo gniewliwy i popędliwy, a na starość słynął z łagodności. Pociecha dla nas wszystkich.
Św. Ildefons tak się obawiał, że zostanie biskupem Toledo, że wstąpił do zakonu, skąd go Pan Bóg i tak na biskupstwo powołał. Jak św, Ildefons był gotowy i odpowiedni czas nadszedł. I na co było „wierzgać przeciw ościeniowi”?
św. Jan Chrystostom zginął przez kobietę, lecz inaczej niż możnaby pomyśleć. Cesarzowa Eudoksja zemściła się na nim za pewne kazanie, w którym podobno porównał ją do Herodiady, czego sam św. Jan nie uczynił. Prawda boli. a sam święty został skazany na zesłanie i zamęczony w drodze.
św. Polikarp był uczniem św. Jana Apostoła, spalono go na stosie, a w końcu dobito mieczem. Był tak przykładnym biskupem, że mało było w jego owczarni odstępców.
Trudno wyobrazić sobie chrześcijaństwo bez św. Pawła. Jest to jedyny święty, którego nawrócenie obchodzi Kościół. Pan Bóg przewidział zasługi św. Pawła i wiedział, co robi.
św. Jan Jałmużnik rozdawał pieniądze ubogim, a Pan Bóg zadbał o to, że miał co rozdawać. Pocieszające.
Święto Zaślubin Maryi obchodzono regionalnie od XV wieku, a chociaż jego szczegóły pochodzą z apokryfów i objawień prywatnych, to do faktycznych zaślubin Józefa z Maryją przecież doszło. Chrystus uświęcił małżeństwo nie tylko obecnością w Kanie Galilejskiej, ale przecież jego ziemscy rodzice też byli sobie zaślubieni.
św. Rajmund z Penyafort był najpierw prawnikiem-kanonistą, zanim został kaznodzieją, spowiednikiem, zakonnikiem i wpływową osobistością. Te prawnicze rygory myślenia wyrobiły w nim rygory życia.
św. Wincenty z Saragossy przeszedł niewypowiedziane męki, ale umarł w łóżku, bo tak Pan Bóg zrządził. Co ciekawe z każdym etapem męczeństwa św. Wincenty stawał się coraz odważniejszy, a prześladowcy coraz bardziej zuchwali. Akcja i reakcja.
Św. Agnieszka wybrała lepszą partię, bo Chrystusa, czego syn Semproniusza nie mógł zrozumieć., bo nie widział wyższego wymiaru jej życia.
Św. Sebastian był do czasu roztropny, ukrywał swoje chrześcijaństwo, by móc działać. Nadszedł jednak w końcu czas męczeństwa, pierwsze przeżył, drugiego nie przeżył. Kto jest roztropny musi być też zdolny do świadectwa. Inaczej jest tchórzem.
św. Feliks z Noli należy do tych męczenników, którzy przeżyli własne męczeństwo. Anioł uwolnił go po to, by pielęgnował własnego biskupa, a następnie Opatrzność nie dopuściła, by został ponownie pojmany. Zatem czasami Pan Bóg przyjmuje naszą ofiarę i więcej pod pewnym względem już nie żąda – pocieszające.
W styczniu 2021 trudno mówić o boskim pochodzeniu papiestwa jako o ostatecznym zabezpieczeniu prawdziwości i prawowierności Kościoła, skoro antypapież Bergoglio głosi herezje, a prawdziwy papież Benedykt milczy, więc popiera. Trzeba jednak założyć, że nie po to Chrystu swoją Krew przelał i prymat ustanowił, żeby długo na ten stan rzeczy pozwalał. Wiemy też do czego służyli papieże Renesansu. Do tego, byśmy dzisiaj rzec mogli: „Przynajmniej byli prawomyślni”.
św. Antoni Pustelnik tak skutecznie podczas swojego 105 letniego życia zwalczał demony, że samo wezwanie jego imienia pomagału opętanym. Ale do takich zasług dochodzi się po wieloletnich i ciężkich bojach.
św. Marceli papież sprzątał odchody po zwierzętach w cyrku, przez co jego autorytet ani osobisty ani papieski nie ucierpiał. I każdy papież tamtych czasów przygotowany był na śmierć i męczeństwo.
św. Paweł Pustelnik przypuszczalnie marzył także o tym, by wymienić poglądy na temat życia duchownego z kimś innym, co w odosobnieniu jaskimi było trudne. Ale dokładnie pod koniec życia zesłał mu Pan Bóg św. Antoniego, który nie dość, że z nim porozmawiał, to jeszcze go pochoda. Wniosek dla nas wszystkich: Opatrzność czuwa.
You cannot copy content of this page
English 
Polski
You must be logged in to post a comment.