Artykuł 10
CZY RÓWNIEŻ I CIAŁU NALEŻY SIĘ AUREOLA?
Zdaje się, że również i ciału należy się aureola, bo:
1. Nagroda istotna jest ważniejsza niż przypadłościowa. Lecz posag, który należy do nagrody istotnej, jest nie tylko ozdobą duszy, ale także i ciała. A więc i aureola, która należy do nagrody przypadłościowej.
2. Za grzech popełniony poprzez ciało należy się kara zarówno duszy jak i ciału. A więc i za zasługę dokonaną poprzez ciało należy się nagroda zarówno duszy jak i ciału. Lecz zasługa na aureolę dokonuje się poprzez ciało. A więc także i ciału należy się aureola.
3. W ciałach męczenników ukaże się jakieś piękno ich mocy ducha i to w samych ich bliznach. Augustyn tak tę myśl wyraża[1]: „Sam nie wiem, czemu pałamy taką miłością do świętych męczenników, że w tym królestwie chcielibyśmy oglądać na ich ciałach blizny ran otrzymanych za wyznanie imienia Chrystusa. I chyba będziemy je widzieć. Nie będzie w nich bowiem zniekształcenia, ale dostojeństwo, oraz jaśnieć będzie jakieś piękno w ich ciele: nie ciała, ale mocy ducha”. A więc aureola męczenników będzie chyba również i w ich ciele.
Wbrew temu:
1. Dusze, które obecnie są w raju, mają aureole. Nie mają jednak ciał. A więc właściwym podmiotem aureoli nie jest ciało, ale dusza.
2. Wszelka zasługa pochodzi od duszy. Zatem i cała nagroda powinna być w duszy.
Odpowiedź: Aureola właściwie jest w duszy. Jest bowiem radością z tych dzieł, za które ona się należy. Lecz jak radość z nagrody istotnej zwanej złotą ze swojej nadobfitości przelewa na ciało jakąś piękność, która jest jakąś jego chwałą, tak i radość z aureoli przelewa na ciało jakieś piękno. Widać z tego, że aureola jest głównie w duszy, ale na skutek jakiegoś przelewania się błyszczy także w ciele.
W świetle tego jasna jest odpowiedź na zarzuty.
Należy jednak zaznaczyć, że owo piękno ran, które ukażą się w ciałach męczenników, nie może zwać się aureolą. Niektórzy przecież męczennicy nie będą mieć blizn, a będą mieć aureolę, np. utopieni w morzu albo zmarli w więzieniu z głodu i brudu.
[1] 22 de Civ. Dei 19 : PL 41,782.
