Dodaj komentarz

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on pinterest
Pinterest

Psalmy Wielkiego Egzorcyzmu (Psalmy złorzeczące) – Psalm 67

Psalmy


Psalmus 67

Exsúrgat Deus, et dissipéntur inimíci ejus,  et fúgiant qui odérunt eum, a fácie ejus. Sicut déficit fumus, defíciant:  sicut fluit cera a fácie ignis, sic péreant peccatóres a fácie Dei. Et justi epuléntur, et exsúltent in conspéctu Dei: et delecténtur in lætítia. Cantáte Deo, psalmum dícite nómini ejus:  iter fácite ei, qui ascéndit super occásum: Dóminus nomen illi. Exsultáte in conspéctu ejus:  turbabúntur a fácie ejus, patris orphanórum et júdicis viduárum. Deus in loco sancto suo:  Deus, qui inhabitáre facit uníus moris in domo: Qui edúcit vinctos in fortitúdine,  simíliter eos qui exásperant, qui hábitant in sepúlcris. Deus, cum egrederéris in conspéctu pópuli tui, cum pertransíres in desérto: Terra mota est, étenim cæli distillavérunt a fácie Dei Sínai, a fácie Dei Israël. Plúviam voluntáriam segregábis, Deus, hereditáti tuæ: et infirmáta est, tu vero perfecísti eam. Animália tua habitábunt in ea:  parásti in dulcédine tua páuperi, Deus. Dóminus dabit verbum evangelizántibus,  virtúte multa. Rex virtútum dilécti dilécti:  et speciéi domus divídere spólia. Si dormiátis inter médios cleros, pennæ colúmbæ deargentátæ, et posterióra dorsi ejus in pallóre auri. Dum discérnit cæléstis reges super eam, nive dealbabúntur in Selmon: mons Dei, mons pinguis. Mons coagulátus, mons pinguis:  ut quid suspicámini montes coagulátos? Mons, in quo beneplácitum est Deo habitáre in eo: étenim Dóminus habitábit in finem. Currus Dei decem míllibus múltiplex, míllia lætántium: Dóminus in eis in Sina in sancto. Ascendísti in altum, cepísti captivitátem: accepísti dona in homínibus. Étenim non credéntes,  inhabitáre Dóminum Deum. Benedíctus Dóminus die quotídie: prósperum iter fáciet nobis Deus salutárium nostrórum. Deus noster, Deus salvos faciéndi: et Dómini Dómini éxitus mortis. Verúmtamen Deus confrínget cápita inimicórum suórum: vérticem capílli perambulántium in delíctis suis. Dixit Dóminus: Ex Basan convértam,  convértam in profúndum maris: Ut intingátur pes tuus in sánguine: lingua canum tuórum ex inimícis, ab ipso. Vidérunt ingréssus tuos, Deus: ingréssus Dei mei: regis mei qui est in sancto. Prævenérunt príncipes conjúncti psalléntibus: in médio juvenculárum tympanistriárum. In ecclésiis benedícite Deo Dómino, de fóntibus Israël. Ibi Bénjamin adolescéntulus: in mentis excéssu. Príncipes Juda, duces eórum:  príncipes Zábulon, príncipes Néphtali. Manda, Deus, virtúti tuæ: confírma hoc, Deus, quod operátus es in nobis. A templo tuo in Jerúsalem, tibi ófferent reges múnera. Íncrepa feras arúndinis, congregátio taurórum in vaccis populórum: ut exclúdant eos, qui probáti sunt argénto. Díssipa gentes, quæ bella volunt: vénient legáti ex Ægýpto:  Æthiópia prævéniet manus ejus Deo. Regna terræ, cantáte Deo: psállite Dómino. Psállite Deo, qui ascéndit super cælum cæli, ad Oriéntem. Ecce dabit voci suæ vocem virtútis, date glóriam Deo super Israël, magnificéntia ejus, et virtus ejus in núbibus. Mirábilis Deus in sanctis suis, Deus Israël ipse dabit virtútem, et fortitúdinem plebi suæ.

 

Benedictus Deus!

Glória Patri et Fílio et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper,  et in sǽcula sæculórum.

Amen.

Psalm 67

Bóg wstaje, a rozpraszają się Jego wrogowie i pierzchają przed Jego obliczem ci, którzy Go nienawidzą. Rozwiewają się, jak dym się rozwiewa, jak wosk się rozpływa przy ogniu, tak giną przed Bogiem grzesznicy. A sprawiedliwi się cieszą i weselą przed Bogiem, i radością się rozkoszują. Śpiewajcie Bogu, grajcie Jego imieniu; wyrównajcie drogę Temu, co cwałuje na obłokach! Jahwe Mu na imię; radujcie się przed Jego obliczem! Ojcem dla sierot i dla wdów opiekunem jest Bóg w swym świętym mieszkaniu. Bóg przygotowuje dom dla opuszczonych, a jeńców prowadzi ku pomyślności; na ziemi zeschłej zostają tylko oporni. Boże, gdy szedłeś przed ludem Twoim, gdy kroczyłeś przez pustynię, ziemia zadrżała, także niebo zesłało deszcz , przed obliczem Boga, Boga Izraela. Zesłałeś, Boże, obfity deszcz, swe wyczerpane dziedzictwo Ty orzeźwiłeś. Twoja rodzina, Boże, w nim zamieszkała; pokrzepiłeś w swej dobroci biednego. Pan wypowiada słowo do zwiastunów pomyślnych nowin: «Wielkie wojsko». «Uciekają królowie zastępów, uciekają; a mieszkanka domu dzieli łupy. Gdy odpoczywali między zagrodami trzody, skrzydła gołębicy srebrem się lśniły, a jej pióra zielonkawym odcieniem złota. Gdy tam Wszechmocny królów rozpraszał, śniegi spadały na górę Salmon!» Góry Baszanu – to góry wysokie, góry Baszanu – to góry urwiste: czemu, góry urwiste, patrzycie z zazdrością na górę, gdzie się Bogu spodobało mieszkać, na której też Bóg będzie mieszkał na zawsze? Rydwanów Bożych jest tysiące tysięcy: to Pan do świątyni przybywa z Synaju. Wstąpiłeś na wyżynę, wziąłeś jeńców do niewoli, przyjąłeś ludzi jako daninę, nawet opornych – do Twej siedziby, Panie! Pan niech będzie przez wszystkie dni błogosławiony: ciężary nasze dźwiga Bóg, zbawienie nasze. Bóg nasz jest Bogiem, który wyzwala, i Pan Bóg daje ujść przed śmiercią. Zaiste Bóg kruszy głowy swym wrogom, kudłatą czaszkę tego, co postępuje grzesznie. Pan powiedział: «Z Baszanu mogę [cię] wyprowadzić, mogę wyprowadzić z głębiny morskiej, byś stopę twą we krwi umoczył, by języki psów twoich miały kęsek z wrogów». Boże, widać Twoje wejście, wejście Boga mego, Króla mego, do świątyni. Śpiewacy idą przodem, na końcu harfiarze, w środku dziewczęta uderzają w bębenki. «Na świętych zgromadzeniach błogosławcie Boga, Pana – wy zrodzeni z Izraela!» Tam Beniamin idzie na czele, książęta Judy wśród wrzawy swych okrzyków, książęta Zabulona, książęta Neftalego. O Boże, okaż Twoją potęgę, potęgę Bożą, z jaką działałeś dla nas z Twej świątyni nad Jeruzalem! Niech królowie złożą Tobie dary! Napełnij grozą dzikiego zwierza w sitowiu i stada bawołów, z cielcami narodów. Niech padną na twarze przynoszący srebro; rozprosz narody, co z wojen się cieszą. Niechaj z Egiptu nadejdą możnowładcy, niech Kusz wyciągnie swe ręce do Boga. Śpiewajcie Bogu, królestwa ziemi, zagrajcie Panu, który przemierza niebo, niebo odwieczne. Oto wydał głos swój, głos potężny: «Uznajcie moc Bożą!» Jego majestat jest nad Izraelem, a Jego potęga w obłokach. Grozę sieje Bóg ze swej świątyni, Bóg Izraela; On sam swojemu ludowi daje potęgę i siłę.

Niech będzie Bóg błogosławiony!

Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu. Jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków.

Amen.


Psalm 67 – plik MP3


Wielki Egzorcyzm (PDF)

error: Content is protected !!
%d bloggers like this: