Ad 2. Walka ze światem
Sam Chrystus mówi: “Błogosławieni jesteście, gdy was prześladują” (Mt 5,11). Jeśli zatem nikt nam nie urąga ani nas nie prześladuje, wówczas robimy coś źle, gdyż nie jesteśmy dla świata żadnym wyzwaniem. Ludzie widzą w świecie zwykle odbicie samych siebie.
Jeśli jednak patrząc na kogoś odbijają się niekorzystnie, bo tamta osoba jest od nich lepsza, wówczas nienawidzą jej i chcą ją zniszczyć, pragnąc tym samym zniszczyć niekorzystną prawdę o sobie.
Tak po krótce wytłumaczyć można fenomen internetowych hejterów. Zawsze chodzi o nich samych, nigdy o „hejtowaną” osobę, której przecież nie znają, a która jest dla nich jakimś konstruktem lub projekcją.
Znajoma siostra zakonna opowiadała autorowi, jak to niekiedy musi słuchać wyzwisk pod adresem jej niekwestionowanego dziewictwa od ludzi, którzy najwyraźniej je już dawno utracili i z tego powodu boleją.
Najwyraźniej nasze dziewictwo i czystość bardzo ich drażnią.
Co ciekawe ci ludzie wiedzą lub czują, że siostra jest dziewicą, co przecież oczywiste nie jest, bo nie wszystkie zakony tego wymagają, a w rejonach, w których siostra żyje dyscyplina klasztorna jest mało znana. Czy dziewictwo jest czymś obiektywnie złym?
Nie, nawet dzisiejsza polityczna poprawność rzekłaby, że jest to orientacja seksualna. Skoro zatem przez czyjeś dziewictwo więcej „seksualnego ciasta” pozostaje dla innych, to dlaczego się zżymać? Ponieważ widzi się swoją własną rozwiązłość i związane z tym zużycie w krzywym świetle, w czym pomagają demony wywołując takie myśli.
Jeśli chrześcijanie żyją po chrześcijańsku, wówczas zawsze są kontrkulturowi i jako tacy prześladowani. Świat zawsze był, jest i będzie przeciwny Ewangelii, stąd nigdy żadnego „dialogu ze światem” być nie może. Można co najwyżej niektórych z tego świata próbować wyciągać i wciągać do barki Kościoła.
Sobór Watykański II zalegalizował po prostu ogólną sekularyzację i zeświecczenie duchowieństwa i konsekwentnie świeckich. Dlatego też oczekiwać od świata, by nam sprzyjał i „troszczył się o naszą rodzinę” jest iluzoryczne, bo świat nigdy tego nie zrobi.
Reasumując twierdzimy, że katolik stara się bardziej od innych i jest przez świat znienawidzony.
