Lekcja 1
Z Księgi Wyjścia
Wj 13:1-3; 13:11-13
1 I mówił Pan do Mojżesza, mówiąc:
2 Poświęć mi każde pierworodne, otwarzające żywot między syny Izraelowymi, tak z ludzi jako i z bydląt; wszystko bowiem jest moje.
3 I rzekł Mojżesz do ludu:
11 A gdy cię wprowadzi Pan do ziemie Chananejczyka, jako przysiągł tobie i ojcom twoim, i da ją tobie:
12 Odłączysz każde, które otwiera żywot, Panu, i co pierworodnego jest w bydłach twoich, co jedno będzie samczéj płci, to poświęcisz Panu.
13 Pierworodne osłowe odmienisz owcą: a jeźli nie odkupisz, zabijesz. A każde pierworodne człowiecze z synów twoich, zapłatą odkupisz.
℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.
℟. Przygotuj komnatę twoją Syjonie, i przyjmij Chrystusa Króla:
* Którego dziewica poczęła, dziewica porodziła, która dziewicą pozostawszy, Kogo urodziła, tego uwielbiła.
℣. Gdy wziął Symeon Dziecię na ręce, dzięki składając błogosławił Pana.
℟. Którego dziewica poczęła, dziewica porodziła, która dziewicą pozostawszy, Kogo urodziła, tego uwielbiła.
Lekcja 2
Z Księgi Kapłańskiej
Kpł 12:1-5
1 I rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc:
2 Mów synom Izraelowym, i rzeczesz do nich: Niewiasta jeźli przyjąwszy nasienie, porodzi mężczyznę, nieczystą będzie przez siedm dni, według dni odłączenia miesięcznéj.
3 A ósmego dnia będzie obrzezano dzieciątko.
4 A ona trzydzieści i trzy dni mieszkać będzie we krwi oczyszczenia swego. Żadnéj rzeczy świętéj nie dotknie się i nie windzie do świątnice, aż się wypełnią dni oczyszczenia jej.
5 A jeźli dzieweczkę urodzi, nieczysta będzie dwie niedziele, według zwyczaju choroby miesięcznéj, a sześćdziesiąt i sześć dni będzie mieszkać we krwi oczyszczenia swego.
℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.
℟. Gdy się wypełniły dni oczyszczenia Marji według zakonu Mojżeszowego, przynieśli Jezusa do Jeruzalem, aby Go stawili Panu.
* Jako napisane jest w zakonie Pańskim, iż wszelki mężczyzna otwierający żywot, świętym Panu nazwany będzie.
℣. Oddali ofiarę za niego: parę synogarlic, albo dwoje gołąbiąt.
℟. Jako napisane jest w zakonie Pańskim, iż wszelki mężczyzna otwierający żywot, świętym Panu nazwany będzie.
Lekcja 3
Kpł 12:6-8
6 A gdy się wypełnią dni oczyszczenia jéj, za syna, albo za córkę, przyniesie baranka rocznego na całopalenie i gołąbię albo synogarlicę za grzech, do drzwi przybytku świadectwa, i odda kapłanowi:
7 Który je ofiaruje przed Panem, i będzie się modlił za nię, i tak będzie oczyszczona od płynienia krwie jéj; ten jest zakon rodzącéj syna albo dziewkę.
8 A jeźliby nie nalazła ręka jéj, aniby mogła ofiarować baranka: weźmie parę synogarlic, albo dwoje gołąbiat, jedno na całopalenie, a drugie za grzech, i będzie się modlił za nię kapłan, i tak będzie oczyszczona.
℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.
℟. Oddali ofiarę za niego: parę synogarlic, albo dwoje gołąbiąt.
* Jako napisane jest w zakonie Pańskim.
℣. Gdy się wypełniły dni oczyszczenia Marji według zakonu Mojżeszowego, przynieśli Jezusa do Jeruzalem, aby Go stawili Panu.
℟. Jako napisane jest w zakonie Pańskim.
℣. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
℟. Jako napisane jest w zakonie Pańskim.
Lekcja 4
Kazanie świętego Augustyna Biskupa.
Kazanie 13. de Tempore.
Tak niegdyś przewidziano: Matka Syjon mówi: Człowiek i człowiek narodził się w niej: a ugruntował ją Najwyższy. O wszechmocności Narodzonego! O wspaniałości z nieba na ziemię zstępującego! Jeszcze w łonie noszony, a już z łona matki przez Jana Chrzciciela pozdrowiony. Gdy był ofiarowany w świątyni, rozpoznał go Symeon, starzec znany, wieloletni, doświadczony i chwalebny. Wtedy poznał, wtedy uwielbił, wtedy powiedział: Teraz puszczasz sługę twego, Panie, w pokoju według słowa twego: gdyż oczy moje oglądały zbawienie twoje.
℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.
℟. Symeon, człowiek sprawiedliwy i bogobójny, oczekiwający pociechy Izraelskiéj,
* A Duch Święty był w nim.
℣. Symeon, odpowiedź był wziął od Ducha Świętego, że nie miał oglądać śmierci, ażby pierwej oglądał Chrystusa Pańskiego.
℟. A Duch Święty był w nim.
Lekcja 5
Odwlekał odejście ze świata, żeby zobaczyć Narodzonego, przez którego ten został stworzony. Rozpoznawszy Niemowlę, starzec Dziecięciu stał się dziecięciem. Odnowiony w starości, który pełny był pobożności. Starzec Symeon nosił na rękach Chrystusa niemowlę, Chrystus królował Symeonowi. Powiedziane mu została przez Pana, że nie zazna śmierci, dopóki nie zobaczy Chrystusa Pana narodzonego. Narodził się Chrystus i spełnione zostało pragnienie starca na ziemi w jego starości. Ten, który przyszedł na zniedołężniały świat, ten przyszedł do starego człowieka.
℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.
℟. Symeon odpowiedź był wziął od Ducha Świętego, że nie miał oglądać śmierci, ażby pierwej oglądal Chrystusa Pańskiego:
* I wielbił Boga, mówiąc: Teraz puszczasz sługę twego w pokoju, gdyż oczy moje oglądały zbawienie twoje, Panie.
℣. Gdy wwodzili dzieciątko Jezusa rodzicy jego do świątyni, aby za nie uczynili wedle zwyczaju zakonnego, on wziął Je na ręce swoje:
℟. I wielbił Boga, mówiąc: Teraz puszczasz sługę twego w pokoju, gdyż oczy moje oglądały zbawienie twoje, Panie.
Lekcja 6
Nie chciał pozostać długo na tym świecie, a pragnąc Chrystusa na tym świecie zobaczyć, zaśpiewał z Prorokiem i powiedział: Okaż nam, Panie, miłosierdzie swoje, i daj nam Swoje zbawienie. Wreszcie, by znana była jego radość, powiedział: Teraz puszczasz sługę twego, Panie, w pokoju według słowa twego: gdyż oczy moje oglądały zbawienie twoje. Prorocy powiedzieli o Stwórcy nieba i ziemi, że miał być z ludźmi na ziemi: Aniołowie oznajmili, że Stwórca ciała i ducha przyjdzie w ciele: Jan w łonie pozdrowił Zbawiciela w łonie: starzec Symeon rozpoznał Boga jako dziecko.
℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.
℟. Gdy wwodzili dzieciątko Jezusa rodzicy jego do świątyni, aby za nie uczynili wedle zwyczaju zakonnego, wziął je Symeon na ręce swoje i błogosławił Boga i mówił:
* Teraz puszczasz sługę twego, Panie w pokoju.
℣. Gdy przyjął Symeon Dziecię na ręce, wykrzyknąwszy, powiedział.
℟. Teraz puszczasz sługę twego, Panie w pokoju.
℣. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
℟. Teraz puszczasz sługę twego, Panie w pokoju.
Lekcja 7
Czytanie Ewangelii świętej według Łukasza
Łk 2:22-32
Onego czasu: Gdy się wypełniły dni oczyszczenia Maryi, według Prawa Mojżeszowego, przynieśli Jezusa do Jeruzalem, aby Go stawić przed Panem, jako napisane jest w Prawie Pańskim. I tak dalej.
Homilia świętego Ambrożego, Biskupa
Księga 2. na Ewangelię wg św. Łukasza, do rozdz. 2., w 1. połowie
A oto był w Jerozolimie człowiek, imieniem Symeon, a ten był sprawiedliwym i bojącym się Boga, i wyczekiwał pociechy Izraela. Nie tylko od Aniołów, od Proroków, od pasterzy, lecz również od starszych i od sprawiedliwych narodzenie Pana otrzymuje poświadczenie. Wszelki wiek, obie płci i cudowne zdarzenia potwierdzają w to wiarę. Dziewica rodzi, rodzi niepłodna Elżbieta, niemy Zachariasz mówi, Elżbieta prorokuje, Mędrzec hołd składa, cieszy się Jan Chrzciciel w łonie zamknięty, wdowa Anna Go wyznaje, sprawiedliwy Symeon wyczekuje.
℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.
℟. Symeon, biorąc Jezusa na ręce swoje, zawołał i rzekł:
* Tyś jest prawdziwą światłem na oświecenie pogan i chwałą ludu Twego Izraela.
℣. Gdy wnosili Dzieciątko Jezus rodzice Jego, on wziął Je na ręce swoje: i błogosławił Boga, mówiąc.
℟. Tyś jest prawdziwą światłem na oświecenie pogan i chwałą ludu Twego Izraela.
Lekcja 8
Prawdziwie sprawiedliwy, bo starał się o łaskę nie dla siebie, lecz dla ludu. Pragnął być wyzwolonym z więzów cielesnej słabości, lecz czekał, aby ujrzeć obiecanego Pana, wiedział bowiem, iż będą błogosławione oczy, które Go zobaczą. A on wziął Je na ręce swoje: „Teraz, o Panie, według Twego słowa, uwolnij sługę Twego w pokoju”. Zobacz, iż sprawiedliwy, jakby zamknięty w więzieniu cielesnej powłoki, pragnie wyzwolenia, aby zacząć być z Chrystusem. Albowiem być uwolnionym i pozostawać z Chrystusem to daleko lepsze.
℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.
℟. Starzec niósł Dziecię, lecz Dziecię starcem rządziło:
* Oddał cześć Temu, którego Dziewica poczęła, Dziewica zrodziła, Dziewicą zostając po narodzeniu.
℣. Symeon, biorąc Dziecię na ręce, dzięki czynił i wielbił Pana.
℟. Oddał cześć Temu, którego Dziewica poczęła, Dziewica zrodziła, Dziewicą zostając po narodzeniu.
℣. Chwała Ojcu i Synowi, * i Duchowi Świętemu.
℟. Oddał cześć Temu, którego Dziewica poczęła, Dziewica zrodziła, Dziewicą zostając po narodzeniu.
Lekcja 9
Komemoracja niedzieli
Czytanie Ewangelii świętej według Mateusza
Mt 8:23-27
Onego czasu: Gdy Jezus wstąpił do łodzi, weszli za Nim uczniowie Jego. A oto burza wielka powstała na morzu, tak że fale zalewały łódź. A On spał. I tak dalej.
Homilia świętego Hieronima, Kapłana
Księga 1. Komentarza, do rozdz. 8. Ewangelii wg św. Mateusza
Piąty znak uczynił, kiedy na łodzi z Kafarnaum rozkazał wichrowi i wodom morza; szósty, kiedy w krainie Gerazeńczyków pozwolił demonom wejść w wieprze; siódmy, kiedy wchodząc do swego miasta, uleczył drugiego paralityka spoczywającego na łożu; pierwszym bowiem sparaliżowanym był sługa setnika.
℣. Ty zaś, Panie, zmiłuj się nad nami.
℟. Bogu niech będą dzięki.
Módlmy się.
Wszechmogący wieczny Boże, Majestatu Twego pokornie błagamy, aby, jak Syn Twój Jednorodzony dnia dzisiejszego w postaci naszego ciała do świątyni został przyniesiony, tak abyśmy z sercem oczyszczonem przed Tobą stanąć mogli.
Przez tegoż naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna: który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg, przez wszystkie wieki wieków.
℟. Amen.
