Mt 5, 1-12 Onego czasu: Jezus, widząc rzesze, wstąpił na górę i gdy usiadł, przystąpili ku Niemu uczniowie Jego. A otworzywszy usta swoje, nauczał ich mówiąc: «Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem ich jest Królestwo Niebieskie. Błogosławieni cisi, albowiem oni posiądą ziemię. Błogosławieni, którzy płaczą, albowiem oni będą pocieszeni. Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem oni będą nasyceni. Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią. Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą. Błogosławieni pokój czyniący, albowiem synami Bożymi będą nazwani. Błogosławieni, którzy prześladowanie cierpią dla sprawiedliwości, albowiem ich jest Królestwo Niebieskie. Błogosławieni jesteście, gdy wam złorzeczyć będą i prześladować was będą, i ze względu na mnie wiele zlego mówić będą kłamliwie przeciw wam. Radujcie się, a weselcie, albowiem zapłata wasza obfita jest w niebiesiech».
Homilia księdza Jakuba Wujka TJ
Iż świętych jest ilość niezliczona w niebie, tak iż każdego z osobna uczcić nie możemy (ponieważ i imion wszystkich nie wiemy), bardzo to przystojnie Duch Święty postanowił w Kościele, abyśmy dziś wszystkich pospołu uczcili, aby to co się albo dla świeckich trudności, albo dla niedbalstwa, albo dla krewkości naszej w insze święta opuściło, dzisiaj się jakokolwiek nagrodziło. A iż niepodobna rzecz jest, aby Pan Bóg modlitw społecznych wysłuchać nie miał, gdyż sam powiedzieć raczył: „Iż jeśli się dwaj zgodzą, chociaż tu na ziemi (a cóż dopiero w niebie), o cokolwiek prosić będą, wszystko otrzymają. Przetoż dzisiaj wszystkich pamiątkę czynimy, abyśmy przyczynami wszystkich byli wspomożeni. I wspominamy ich obfite zapłaty i chwały, które mają w niebie, abyśmy tem zaostrzali serca nasze ku pożądaniu rzeczy niebieskich, a wzdychając do ojczyzny naszej, tem pilniej chodzili tąż drogą, którą się oni dostali do nieba. I dlategoż w dzisiejszej Ewangelii mamy wystawioną jakoby drabinę o ośmiu stopniach, których wszyscy święci wstąpili do nieba
Pierwszy stopień. Błogosławieni ubodzy duchem, bo tych jest królestwo niebieskie. Co przeciwko onym dwóm grzechom najgłówniejszym, pysze a łakomstwu, albowiem pycha jest początkiem grzechu wszelakiego, a łakomstwo albo chciwość mienia jest korzeń wszystkiego złego1. Przetoż błogosławieni ubodzy duchem, to jest pokorni a bojący się Pana Boga, a wzgardziciele majętności świata tego, którzy albo wszystko opuszczają dla Boga jako Apostołowie, mnisi, zakonnicą, albo jeśli bogactwa mają, tedy w nich nadziei nie pokładają ani do nich serca przykładają jako Abraham, Dawid, Ester i inni. A jeśli nie mają, tedy ich nie pragną jako Job, Tobiasz i tym podobni. Błogosławieni tedy, którzy nie są ducha nadętego, nikogo nie wzgardzają ani potwarzają jako owi hardzi a pyszni duchowie, naśmiewcy, swawolni, a swego mózgu ludzie, którzy nadęte gęby swe wznieśli pod niebiosa i bluźnią nie tylko św. Kościół i wszystkie święte jego, ale i samego Boga w Trójcy Świętej jedynego, którym, jeśli się nie nawrócą, ogień piekielny z hardym Lucyperem i z anioły jego jest dawno zgotowany, a ubogim w duchu, to jest pokornym a posłusznym katolikom, z świętymi anioły królestwo niebieskie.
Błogosławieni ubodzy. O szaleni synowie Adamowi, którzy przedsię jeszcze bogactw szukacie, bogactw pożądacie i o nie się najwięcej staracie, chociaż już błogosławieństwo ubogich i Boskimi usty zalecone i po świecie rozsławione i od ludzi uwierzone. Niechaj ich szuka poganin, który Boga nie zna, niechaj ich szuka żyd, któremu są obiecane te to ziemskie rzeczy, ale chrześcijanin jako się nie wstydzi szukać ich, gdy Pan Chrystus ubogie szczęśliwymi i błogosławionymi nazwać raczył? Synowie świata tego, nędzni ludzie, i pókiż nieprawdę będą mówić wasze usta, iż błogosławione nazywacie te, którzy mają te doczesne dobra, te ziemskie, te widome, te niepewne i nietrwałe. Gdy oto Syn Boży, usta swe święte otworzywszy, powiedział nam prawdę, iż błogosławieni ubodzy, a biada bogatym?
Modlitwa
Módlmy się. Wszechmogący, wieczny Boże, który dozwalasz nam wspólnym obchodem czcić zasługi Wszystkich Świętych: prosimy Cię, abyś nam udzielił tym obfitszych łask upragnionego zmiłowania Twego, im liczniejszych mamy pośredników. Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, Syna Twojego, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg przez wszystkie wieki wieków.
1Eccles. 10.