Instrukcja Episkopatu Polski o muzyce liturgicznej po Soborze Watykańskim II z 1979 (2 z 2)

Także druga część Instrukcji ukazuje, że w Polsce na mszach, szczególnie tych różnych grup religijnych, nagminnie używa się zabronionych instrumentów. Na papierze pozostały także takie egzotyczne postanowienia jak np. konieczność…

Czytaj dalej Instrukcja Episkopatu Polski o muzyce liturgicznej po Soborze Watykańskim II z 1979 (2 z 2)

Instrukcja Episkopatu Polski o muzyce liturgicznej po Soborze Watykańskim II z 1979 (1 z 2)

Przedstawiona poniżej Instrukcja Episkopatu jest konkretna, zwięzła, liturgiczna. Stanowi ona bardzo tradycyjną, wąską i konserwatywną wykładnię tych uprawnień, które dał w kwestiach muzyki poszczególnym episkopatom Sobór. I dzięki Bogu, rzec…

Czytaj dalej Instrukcja Episkopatu Polski o muzyce liturgicznej po Soborze Watykańskim II z 1979 (1 z 2)

Sobór Watykański II o muzyce sakralnej w Konstytucji o Liturgii Świętej (1962)

Chociaż Konstytucja o Liturgii Soboru Watykańskiego II Sacrosanctum concilium jest powszechnie dostępna i raczej znana, to umieszczamy tutaj fragmenty dotyczące muzyki sakralnej gwoli ścisłości przed przytoczeniem dyrektyw Episkopatu Polski na…

Czytaj dalej Sobór Watykański II o muzyce sakralnej w Konstytucji o Liturgii Świętej (1962)

Pius XII: O muzyce sakralnej w encyklice Mediator Dei et Hominum z 1947 roku

Popełniając mały anachronizm prezentujemy fragmenty dotyczące muzyki z Mediator Dei (1947) po prezentacji Musicae sacrae (1955). Fragmenty muzyczne Mediator Dei, oprócz otwarcia na muzykę współczesną, w dużej mierze powtarzają restryktywną…

Czytaj dalej Pius XII: O muzyce sakralnej w encyklice Mediator Dei et Hominum z 1947 roku

Pius XII: Musicae sacrae disciplina – Encyklika o muzyce kościelnej z 1955 roku (4 z 4)

Encyklika ta podkreślając niezmienne znaczenie śpiewu gregoriańskiego i polifonii otwiera jednak Kościół zarówno na muzykę współczesną, jak i na języki narodowe w śpiewie kościelnym, chociaż zezwolenie to obwarowane jest różnymi…

Czytaj dalej Pius XII: Musicae sacrae disciplina – Encyklika o muzyce kościelnej z 1955 roku (4 z 4)

Pius XII: Musicae sacrae disciplina – Encyklika o muzyce kościelnej z 1955 roku (3 z 4)

Pogląd  Piusa XII na liturgię, sztukę i muzykę jest obiektywizujący. Oznacza to, że sztuka i muzyka mają oddawać obiektywne piękno, ponieważ uczestniczą one w obiektywnej świętości. Stąd Kościół winien usuwać…

Czytaj dalej Pius XII: Musicae sacrae disciplina – Encyklika o muzyce kościelnej z 1955 roku (3 z 4)

Pius XII: Musicae sacrae disciplina – Encyklika o muzyce kościelnej z 1955 roku (2 z 4)

W kolejnym odcinku swojej encykliki Pius XII odrzuca nastawienia l'art pour l'art - "sztuka dla sztuki" w ogóle, a w szczególności w odniesieniu do muzyki i sztuki kościelnej. Ponieważ celem…

Czytaj dalej Pius XII: Musicae sacrae disciplina – Encyklika o muzyce kościelnej z 1955 roku (2 z 4)

Pius XII: Musicae sacrae disciplina – Encyklika o muzyce kościelnej z 1955 roku (1 z 4)

PIUS XII ENCYKLIKA MUSICAE SACRAE DISCIPLINA Do czcigodnych braci Patriarchów, Prymasów, Arcybiskupów, Biskupów oraz innych Ordynariuszy O MUZYCE SAKRALNEJ Czcigodni Bracia, Pozdrowienie Wam i Błogosławieństwo CEL I MOTYWY ENCYKLIKI MUZYCZNA…

Czytaj dalej Pius XII: Musicae sacrae disciplina – Encyklika o muzyce kościelnej z 1955 roku (1 z 4)

Pius X: Tra le Sollecitudini – Motu proprio o muzyce kościelnej (cz. 3 z 3)

 V. Śpiewacy. 12. Poza własnymi melodiami celebransa i sług ołtarza, śpiewanymi zawsze po gregoriańsku bez towarzyszenia organowego wykonuje resztę śpiewów liturgicznych chór lewitów. Także i świeccy śpiewacy tworzyć mogą właściwy…

Czytaj dalej Pius X: Tra le Sollecitudini – Motu proprio o muzyce kościelnej (cz. 3 z 3)

Pius X: Tra le Sollecitudini – Motu proprio o muzyce kościelnej (cz. 2 z 3)

 II. Rodzaje muzyki kościelnej. 3. Własności te posiada w najwyższym stopniu śpiew gregoriański, będący wskutek tego właściwym śpiewem kościoła rzymskiego, jedynym śpiewem po przodkach odziedziczonym. Kościół przechował go wiernie przez…

Czytaj dalej Pius X: Tra le Sollecitudini – Motu proprio o muzyce kościelnej (cz. 2 z 3)