Dodaj komentarz

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on pinterest
Pinterest

Correctio filialis po polsku (3 z 4)

Peter and Paul popup 1

W niniejszej części następuje dowiedzenie tezy, iż Franciszek heretycką interpretację Amoris Laetitia, gdyż wbrew temu, co twierdzi kardynał Müller nie ma żadnej innej, rzeczywiście propagował sam lub przez swoich przedstawicieli.

Wypowiedzi, akty i zaniedbania Waszej Świątobliwości, do których pragniemy się odnieść, a które w połączeniu z powyższymi ustępami Amoris lætitia przyczyniają się do szerzenia herezji w Kościele, są następujące:

– Wasza Świątobliwość odmówił udzielenia jednoznacznej odpowiedzi na Dubia przedło-żone przez kardynałów Burke’a, Brandmüllera, Caffarę i Meisnera, którzy pokornie prosili Waszą Świątobliwość o potwierdzenie, że ekshortacja apostolska Amoris lætitia nie ma intencji zniesienia pięciu artykułów wiary katolickiej.

– Wasza Świątobliwość osobiście interweniował podczas prac nad Relatio post discepationem Nadzwyczajnego Synodu o Rodzinie. Relatio postulowało dopuszczenie do Komunii św. rozwiedzionych katolików, którzy zawarli później kolejne związki cywilne, przy „analizowaniu każdego przypadku indywidualnie”, zalecając duszpasterzom podkreślanie „pozytywnych aspektów” stylu życia, który Kościół uważa za grzech ciężki, w tym zawierania związków cywilnych po rozwodzie oraz kohabitacji przedmałżeńskiej. Postulaty te zostały dołączone do Relatio w wyniku osobistego nacisku ze strony Waszej Świątobliwości, pomimo faktu, że nie otrzymały one wymaganej po temu większości ⅔ głosów.

– W wywiadzie z kwietnia 2016 r. jeden z dziennikarzy zapytał Waszą Świątobliwość, czy obecnie istnieją dla osób rozwiedzionych, które zawarły ponowne związki, jakieś [nowe] możliwości, nie istniejące przed ogłoszeniem Amoris laetitia. Odpowiedź udzielona przez Waszą Świątobliwość brzmiała:

„Io posso dire, si. Punto”, czyli:

„Mogę powiedzieć, że tak. Kropka”.

Następnie Wasza Świątobliwość oświadczył, że na to pytanie już odpowiedział kard. Schönborn w swej prezentacji ekshortacji. Oto jego słowa:

„Moja wielka radość z ogłoszenia tego dokumentu bierze się głównie z faktu, że w spójny sposób przezwycięża ona ów sztuczny, powierzchowny i wyraźny podział na sytuacje regularne i nieregularne, i poddaje wszystkich powszechnemu orędziu Ewangelii, zgodnie ze słowami św. Pawła: «Albowiem Bóg poddał wszystkich nieposłuszeństwu, aby wszystkim okazać swe miłosierdzie» (Rz 11, 32). […] Co mówi papież w kwestii dostępu do sakramentów osób, które żyją w sytuacjach «nieregularnych»? Już papież Benedykt powiedział, że «łatwe rozwiązania nie istnieją» (AL 298, przyp. 333). Papież Franciszek wielokrotnie mówi o potrzebie starannego rozezna-wania sytuacji, w zgodzie z Familiaris consortio św. Jana Pawła II (AL 298). «Rozeznanie musi pomóc w znalezieniu możliwych dróg odpowiedzenia Bogu i rozwoju pośród ograniczeń. Wierząc, że wszystko jest białe lub czarne, czasami zamykamy drogę łaski i wzrostu oraz zniechęcamy do wysiłków na rzecz świętości, które oddają chwałę Bogu» (AL 305). Przypomina nam również ważny ustęp z Evangelii gaudium (44): «Mały krok, pośród wielkich ludzkich ograniczeń, może bardziej podobać się Bogu niż poprawne na zewnątrz życie człowieka spędzającego dni bez stawiania czoła poważnym trudnościom» (AL 304). W kontekście tej «via caritatis» (AL 306), papież stwierdza w przypisie 351 w sposób prosty i pełen pokory, że «w pewnych przypadkach» udzielana być może również pomoc sakramentów.”[1]

Wasza Świątobliwość osobiście rozwinął tę myśl stwierdzając, że Amoris lætitia popiera stanowisko względem osób rozwiedzionych, które zawarły ponowne związki, praktykowane w diecezji kard. Schönborna, gdzie dopuszcza się je do przyjmowania Komunii św.

– 2 września 2016 roku biskupi prowincji Buenos Aires ogłosili dyrektywy dotyczące praktycznego stosowania zaleceń zawartych w Amoris lætitia. Stwierdzili w nich m.in.: […]

„6. W innych, bardziej skomplikowanych przypadkach oraz gdy nie została orzeczona nieważność [małżeństwa], wspomniana wyżej opcja nie może być, w istocie, możliwa do zastosowania. Niemniej jednak droga rozeznania wciąż jest możliwa. Jeśli w konkretnym przypadku można by stwierdzić, że istnieją okoliczności zmniejszające odpowiedzialność i winę (por. 301–302), zwłaszcza gdy dana osoba uważa, że mogłaby popełnić kolejne zło krzywdząc dzieci zrodzone w nowym związku, Amoris lætitia stwarza możliwość dostępu do sakramentu pojednania oraz Eucharystii (por. przyp. 336 i 351). Sakramenty te, ze swej strony, umożliwiają takiej osobie stałe dojrzewanie i wzrastanie z pomocą łaski. […]

9. Może się okazać właściwe, aby ewentualne przystępowanie do sakramentów miało miejsce bez świadków, zwłaszcza gdyby mogło to zrodzić sytuacje konfliktowe. Równocześnie jednak musimy towarzyszyć naszym wspólnotom w coraz pełniejszym zrozumieniu i akceptacji, wystrzegając się przy tym stwarzania nieporozumień odnośnie do nauczania Kościoła o nierozerwalności małżeństwa. Wspólnota jest narzędziem miłosierdzia, które jest «niezasłużone, bezwarunkowe i bezinteresowne» (297).

10. Rozeznanie nie ma charakteru definitywnego, ponieważ «jest dynamiczne i zawsze powinno być otwarte na nowe etapy rozwoju i nowe decyzje pozwalające na zrealizowanie ideału w pełniejszy sposób» (303), zgodnie z «prawem stopniowości» (295) i z ufnością w pomoc łaski”.

Wspomniane dyrektywy stwierdzają, że zgodnie z Amoris lætitia nie można stwarzać nieporozumień odnośnie do nauczania Kościoła o nierozerwalności małżeństwa, że osoby rozwiedzione, które zawarły kolejne związki, mogą przyjmować sakramenty i że trwanie w tym stanie da się pogodzić z przyjmowaniem pomocy łaski. Wasza Świątobliwość napisał też oficjalny list, datowany na ten sam dzień, skierowany do bp. Sergia Alfreda Fenoya z San Miguel, delegata argentyńskiej prowincji Buenos Aires, stwierdzając w nim, że biskupi tej prowincji przedstawili jedyną możliwą interpretację Amoris lætitia:

[…]

„Umiłowany Bracie!

Otrzymałem z prowincji Buenos Aires dokument zatytułowany «Podstawowe kryteria stosowania rozdziału 8. Amoris lætitia». Bardzo dziękuję za jego przesłanie. Pragnę podziękować za pracę, jaką ci biskupi wykonali w tej kwestii: jest to dla kapłanów wspaniały przykład towarzyszenia [im w ich posłudze] […] a wszyscy wiemy, jak niezbędna jest ta więź biskupa z jego duchowieństwem oraz duchowieństwa z biskupem. «Najbliższym» bliźnim biskupa jest kapłan, a przykazanie miłowania bliźniego jak samego siebie rozpoczyna się w przypadku naszym, tj. biskupów, właśnie od naszych kapłanów. Dokument jest bardzo dobry i całkowicie wyjaśnia znaczenie rozdziału 8. Amoris lætitia. Nie ma innych interpretacji.”5

– Wasza Świątobliwość mianował abp. Vincenza Paglię przewodniczącym Papieskiej Akademii Życia oraz wielkim kanclerzem Papieskiego Instytutu Jana Pawła II dla Studiów nad Małżeństwem i Rodziną. Jako przełożony Papieskiej Rady ds. Rodziny, abp Paglia był odpowiedzialny za publikację książki Famiglia e Chiesa, un legame indissolubile (Libreria Editrice Vaticana, 2015), zawierającej wykłady wygłoszone w trakcie trzech seminariów zorganizowanych przez tę dykasterię na następujące tematy: Małżeństwo: wiara, sakrament, dyscyplina; Rodzina, miłość małżeńska i płodność oraz Zraniona rodzina i związki nieformalne: jaka praktyka duszpasterska? Książka ta oraz seminaria, które relacjonuje, miały na celu wysunięcie postulatów na Synod o Rodzinie i opowiadały się za dopuszczeniem do Komunii św. rozwiedzionych katolików, którzy zawarli kolejne związki cywilne.

– Z upoważnienia Waszej Świątobliwości zostały ogłoszone wytyczne dla diecezji Rzymu, zezwalające na przyjmowanie w pewnych okolicznościach Eucharystii przez rozwiedzionych katolików, którzy zawarli kolejne związki, żyjących more uxorio (‘jak mąż z żoną’ – przyp. tłum.) ze swymi partnerami.

– Wasza Świątobliwość mianował bp. Kevina Farrella prefektem nowo utworzonej Dyka-sterii ds. Świeckich, Rodziny i Życia, i wyniósł go do godności kardynalskiej. Kard. Farrell wyra-żał swoje poparcie dla tezy głoszonej przez kard. Schönborna, że osoby rozwiedzione, które zawarły kolejne związki cywilne, powinny mieć dostęp do Eucharystii. Twierdził też, że przyjmowanie Komunii św. przez osoby rozwiedzione, które zawarły kolejne związki, jest „procesem rozeznania i [kształtowania] sumienia”[2]6.

– 17 stycznia 2017 r. „L’Osservatore Romano”, oficjalny organ Stolicy Apostolskiej, opublikował wytyczne arcybiskupa Malty oraz biskupa Gozo dotyczące przystępowania do Eucharystii przez osoby żyjące w cudzołożnych związkach. Wytyczne te zezwalały na świętokradcze przyjmowanie Eucharystii przez niektóre osoby znajdujące się w tej sytuacji i stwierdzały, że w pewnych przypadkach praktykowanie wstrzemięźliwości jest dla takich osób niemożliwe i wręcz szkodliwe. „L’Osservatore Romano” w żaden sposób nie skrytykował tych wytycznych, przedstawiając je jako prawowity akt magisterium biskupiego. Opublikowanie wytycznych [w „L’Osservatore Romano”] było oficjalnym aktem Stolicy Apostolskiej, którego Wasza Świątobliwość w żaden sposób nie skorygował.

[1] https://press.vatican.va/content/salastampa/en/bollettino/pubblico/2016/04/08/160408a.html

 http://en.radiovaticana.va/news/2016/09/12/pope_endorses_argentine_bishops_document_on_amori s_laetitia/1257635

[2] https://www.ncronline.org/news/vatican/new-cardinal-farrell-amoris-laetitia-holy-spirit-speaking

error: Content is protected !!
%d bloggers like this: